മരുഭൂമിയുടെ പൊള്ളുന്ന ചരിത്രം പറയുന്ന വഹബ




WATCH MY TRAVEL VLOG

VIDEO HERE


പ്രവാസം തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷങ്ങളായി,ജിദ്ദക്കുള്ളിലും പുറത്തുമായി നിരവധി സ്ഥലങ്ങൾ സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ട്, സൗദിയിലെ ജിദ്ദാ പട്ടണം തന്നെ പൗരാണികതയുടെ നിരവധി അവശേഷിപ്പുകൾ നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്, ഇസ്ലാമിക ചരിത്രവും പൗരാണിക അറബ് സംസ്കാരങ്ങളും അടങ്ങിയ ഒരുപാട് കാഴ്ചകൾ നിറഞ്ഞ പല സ്ഥലങ്ങളും മ്യൂസിയങ്ങളും പട്ടണത്തിൽ തന്നെയുണ്ട്, വൈവിധ്യങ്ങളെക്കൊണ്ട് മണലിൽ തീർത്ത പരവതാനിയാണ് സൗദി അറേബ്യ,നഗരത്തിന്റെ അതിർത്തികൾ കഴിഞ്ഞാൽ മണൽ പരപ്പിന്റെ സൗന്ദര്യം ആവോളം ആസ്വദിക്കാനുമാവും,
ഈ മരുഭൂമിയിലെ ഒരു അത്ഭുതം കണ്ട ആശ്ചര്യത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ,അതെങ്ങനെ വിശദീകരിക്കണമെന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലേക്ക് പല തരത്തിലുള്ള നിർവചനങ്ങളും വിശകലനങ്ങളും നിരവധി വാക്കുകൾ കടന്നു വരുന്നുണ്ട്,
വഹബ ക്രെയ്റ്റർ എന്ന വാചകം കേൾക്കൽ തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരുപാട് കാലമായി,താമസ സ്ഥലമായ ജിദ്ദയിൽനിന്നും 400 കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിക്കണമെന്നതിനാൽ പലപ്പോഴും അവിടേക്കുള്ള യാത്രകൾ മുടങ്ങുകയായിരുന്നു, മരുഭൂമിയിലെ ജോഗ്രഫിക്കൽ അത്ഭുതമാണ് വഹബ,

രാവിലെ ജിദ്ദയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടണം, എന്നാലെ തായിഫും കഴിഞ്ഞ് വഹബയിലെത്തി ക്രെയ്റ്ററിൽ ഇറങ്ങി ഇരുട്ടിനുമുമ്പെ കേറാൻ കഴിയു, മറ്റൊന്ന് കാലവസ്ഥയും അനികൂലമാവണം അതും വലിയ ഘടകമാണ്,അല്ലെങ്കിൽ വെയിൽ ചൂട് കുറയുന്ന സമയം വരെ കാത്തിരിക്കണം,
അതുകൊണ്ട് തന്നെ വെള്ളിയാഴ്ച രാവിലെ 6.30നു തന്നെ ഞങ്ങൾ 40 പേർ അടങ്ങുന്ന യാത്ര സംഘം ഒരു ബസ്സിൽ യാത്ര തുടങ്ങി, സഞ്ചാരി ജിദ്ദയാണ് ഈ യാത്ര സംഘടപ്പിക്കുന്നത്, നല്ല മുന്നൊരുക്കങ്ങളാണ് സംഘാടകർ ചെയ്തിരിക്കുന്ന, സമയ ക്രമവും മറ്റും മുമ്പേ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഹച്ചൂസ്,ജിജേഷ്, ജെയ്ജി,സൈഫു,സുഫിയാൻ, ജാഫർ,ജാസി,സമീർ,അനു എന്നിവരാണ് സഞ്ചാരിയുടെ പടനായകർ, ജിദ്ദയിലെ ഖാലിദ് ബ്നു വലീദിൽനിന്നും യാത്ര തുടങ്ങി, ജിദ്ദ മക്ക ഹൈവേയിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ ബസ് അതിവേഗം ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്തിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്,

ബസ്സിൽ ഗെയ്മുകളും മറ്റുമായി സഹയത്രികരെല്ലാവരും തിരക്കിലാണ്, അച്ചൂസും സൈഫുവു ഒരോ രസകരമായ ഗെയ്മുകൾ നടത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നു, എല്ലാവർക്കും ലക്ഷ്യ വഹബയാണ്, പലരും പല സംശയങ്ങളും ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്, ഞാൻ അപ്പോഴും നോക്കിയത് ഇതിൽ എത്ര പേർ ക്രൈയെറ്ററിൽ ഇറങ്ങും എന്നാണ്,

ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത സീറ്റിൽ മകൾ ഫൈഹ ബസ്സിന്റെ ചില്ലു ജാലകത്തിലൂടെ മരുഭൂമിയിലെ മണൽ പരപ്പുകൾ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്, മൂന്ന് വയസ്സ് ആകുന്നൊള്ളു അവൾക്ക്, കാണുന്നതെല്ലാം വലിയ അത്ഭുതമാണിപ്പൊ, അവൾ എനിക്കും ഭാര്യക്കും പുറതു കാണുന്ന പലതും ചൂണ്ടി കാണിച്ച് തരുന്നുണ്ട്,
ബസ്സിൽ അന്താക്ഷരിയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് പാട്ടുകൾ പാടി ആസ്വാദനത്തിന്റെ മൂർദ്ധ ഭാവം പൂണ്ടിരിക്കുന്നു,ഊർജ്ജ സ്വലരാണ് എല്ലാ യാത്രികരും,ചിലർ ആദ്യമായാണ് കാണുന്നതെങ്കിലും യാത്രികന്റെ മനസ്സ് ലക്ഷ്യമെന്ന ഓരേ ചിന്തകൊണ്ടായിരിക്കാം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ആഘോഷിക്കുകയാണീ യാത്ര,






എന്താണ് വഹബ ക്രെയ്റ്റർ?
ചോദ്യം മറ്റാരുടേയും അല്ല ഭാര്യ നിബയുടേതാണ്,അപ്പോഴാണ് ഞാനും അതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചത്, പലതരം ആർട്ടികിൾകളിനിന്ന് വായിച്ച അറിവാണ് വഹബയെ കുറിച്ചുള്ളത്,
ചിത്രങ്ങൾ കണ്ടതല്ലാതെ നേരിൽ കാണത്തതിനാൽ മനസ്സിലൊരു ആകാംശയുണ്ട്,
മരുഭൂയിൽ പണ്ടെങ്ങൊ നടന്ന അഗ്നി പർവ്വത സ്ഫോടനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഉണ്ടായ വലിയ ഗർത്തമാണ് വഹബ ക്രൈയ്റ്റർ, അഗ്നിപർവ്വത മുഖം എന്നാണ് ക്രൈയ്റ്റർ എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, സൗദിയുടെ പല ചരിത്രങ്ങളും വായിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എവിടേയും മരുഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അഗ്നി പർ'വ്വതങ്ങളെ കുറിച്ച് വായിച്ചതായി ഓർമ്മയില്ല, ആറ് വർഷം മുമ്പ് വഹബയെ കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോഴാണ് മരുഭൂയിൽ നിരവധി ഇത്തരം അഗ്നിപർവ്വത ശേഷിപ്പികൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നത്,

സൗദിയിൽ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് 2000 അഗ്നി പർവ്വതങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് ഭൂമിശാസ്ത്ര വിതക്തർ പറയപ്പെടുന്നത്, അതിൽ ഇന്ന് കാണപെടുന്ന പല ക്രെയ്റ്ററുകളും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ക്രൈയറ്ററുകളാണെന്നാണ് സൗദി ജിയോളജിക്കൽ ശാത്രജ്ഞന്മാർ അറിയിക്കുന്നത്, അതിൽ പലതിലേക്കും വഴികൾ ഇല്ലത്തതിനാൽ തന്നെ അവിടെ എത്തിച്ചേരുക എന്നത് വലിയ പ്രയാസകരവുമാണ് വഹബയിലേക്ക് നേരിട്ട് റോഡുകൾ സൗദി ഗവണമെന്റ് നിർമിച്ചിട്ടുണ്ട്, അവിടേക്ക് എത്തുന്നവർക്ക് വിശ്രമിക്കാനും മറ്റുമെല്ലാം സ്ഥലവും പാർക്കിങ് ഏരിയകളും തെയ്യാർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, ടൂറീസം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന പുതിയ സൗദിയുടെ മനോഹരമായ മുഖച്ചയകൂടിയാണ് വഹബയിലെ മാറ്റം നമ്മെ മനസ്സിലാക്കി തരുന്നത്,

തായിഫ് കഴിഞ്ഞ് ബസ്സ് യാത്ര തുടരുകയാണ്, വെള്ളിയാഴ്ച ആയതിനാൻ ജുമഅ നിർവ്വഹിക്കാൻ ഇനിയൊരു പള്ളി തിരയണം, ഡ്രൈവർ ഒരു മസിരിയാണ് കർകഷക്കാരനായ അദ്ധേഹം പലപ്പോഴും യാത്രക്കാരോട് കയർത്തു സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്, പള്ളി എങ്ങും കാണുന്നില്ല,കുറച്ച് സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ വഴിയിൽ കാണ്ട ഒരു ബംഗാളിയോട് പള്ളിയിലേക്കുള്ള വഴി ചോദിച്ചു ബസ്സ് ഒരു ചെറിയ റോഡിലേക്ക് തിരിച്ച്, ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു, വളരെ കുറച്ച് ആളുകൾ താമസിക്കുന്ന ഒരു ഗ്രാമം, ഞങ്ങൾ എത്തുമ്പോൾ നമസ്കാരം തുടങ്ങാനുള്ള തെയ്യാറെടുപ്പിലാണ്, നമസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങി, "നമ്ര്" എന്ന പേരുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമ പ്രദേശം ,ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികൾ ബസ് കണ്ട പാടെ ബസ്സിന്റെ ചുറ്റും നടക്കാനും വണ്ടിയിലേക്ക് കേറാനും തുടങ്ങി ഡ്രൈവർ ശകാരിച്ച് ഇറക്കി വിടുന്നുണ്ട്,
വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു, ഉച്ച ഭക്ഷണം വഹബയിൽ എത്തിയിട്ട് വേണം
ബസിൽ ഗെയ്മുകളും മറ്റും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,
ഉച്ചക്ക് രണ്ട് മണിക്ക് ഞങ്ങൾ വഹബയിൽ എത്തി, നല്ല തണുപ്പാണ്, സൂര്യൻ എത്ര തന്നെ പ്രാകശിച്ചിട്ടും തണുപ്പിനെ അകറ്റുവാൻ വെയിലിനു സാധിക്കുന്നില്ല, കാറ്റും തണിപ്പിനൊപ്പം കൂട്ട് കൂടിയപ്പൊ നല്ല തണുത്ത കാലവസ്ഥ, എല്ലാവരും പുറത്തിറങ്ങി, ഞങ്ങൾ വഹബയുടെ വ്യൂ പോയന്റിലേക്ക് നടന്നു, ക്രൈയ്റ്ററിനു അടുത്ത് എത്തുമ്പോൾ കാറ്റും തണുപ്പും കൂടി വരികയാണ്, ക്രൈയ്റ്റർ ഇപ്പൊ വ്യക്തമായി കാണാം, വെള്ള കാർപറ്റ് വിരിച്ച ഒരു വലിയ ജ്വാലാഗിരിമുഖം , നല്ല താഴ്ചയിൽ ഒരു വിശാലമായ ഒരു പൂക്കളമ്പോലെ,പ്രകൃതിയുടെ മനോഹരമായ നിർമിതി, കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു, തിരിച്ച് പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് നടന്നു, വിശപ്പ് വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ട്, ഭക്ഷണം എല്ലാവർക്കും വിളമ്പി, എല്ലാവരും ഒരോ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു,
ഇനി വിശലാമയ വഹബ ക്രൈയ്റ്ററിലേക്കുള്ള നടത്തം,ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന്റെ ആലസ്യം നന്നായി അലട്ടുന്നുണ്ട് എങ്കിലും വഹബക്കടുത്തേക്ക് നടക്കണം ,കഴിയുന്നിടം വരെ ഇറങ്ങണം, ആ വെള്ള പ്രതലം വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്, സോഡിയം ഫോസ്ഫേറ്റാണ് ക്രെയ്റ്ററിന്റെ അടിഭാഗം വെള്ള നിറം നൽകുന്നത്, "ഹരാത്ത്" എന്നാണ് അറബിയിൽ അഗ്നിപർവ്വതത്തിനു പേരു വിളിക്കുന്നത്, വഹബ ക്രൈയ്റ്റർ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം ഹരാത് കിഷബ് എന്ന ഏരിയയിലാണ്, മദീനക്കടുത് ഹാരാത് കൈബറിൽ നിരവധി ക്രൈയ്റ്ററുകൾ ഉണ്ട് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, വലിയ ലാവ ഒഴുക്കിതീർത്ത പാറക്കെട്ടുകൾ കടന്നു വേണം അവിടെ എത്തിച്ചേരാൻ,

അഗ്നി പർവ്വത വിതക്തനായ ഡൊക്ടർ ജോൺ റോബെൽ പറയുന്നത് "ഹാരത് കിഷബ് വളരെ പ്രായം കുറഞ്ഞ സൗദിയിലെ ഒരു ക്രയ്റ്ററാണ്,അതുകൊണ്ട് തന്നെയായിരിക്കാം സൗദികൾക്കിടയിൽ വഹബയെ കുറിച്ച് നല്ല അറിവുമുണ്ട്, മറ്റു പ്രത്യേകതകൾ ഇതിന്റെ മൂന്ന് ഇടങ്ങളിൽ ലാവ റ്റ്യൂബുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്, ലാവ ഒഴുകിയ ക്രൈയ്റ്ററിനു അദികം വിധൂരത്തല്ലാതെ ലാവ റ്റ്യൂബ് കണ്ടെത്തിയതും വഹബ മറ്റു ക്രയ്റ്ററുകളിൽനിന്നു വ്യത്യസ്ഥമാണ്,വഹബയുടെ കിഴക്ക് വളരെ രസകരമായ ഇടങ്ങളും ലാഹ റ്റ്യൂബുകളും ഉണ്ട്", ജോൺ റോബേൽ സൗദി കേവ്സിന്റെ ഇന്റ്രവ്യുവിൽ ഇതെല്ലാം വ്യക്തമായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്,
2005ലാണ് ജോണും സംഘവും വഹബയിൽ എത്തുന്നത്, ലാവ കോവുകളിൽ ഇറങ്ങി പഠനം നടത്തിയ ആദ്യ പര്യവേഷക സംഘമായിരിക്കാം ഇവർ,

ചെങ്കുത്തായതും ഇടുങ്ങിയതുമായ ചെറിയ ചെരിവുകളിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി, കാറ്റ് നന്നായി വീശുന്നുണ്ട്, പലപ്പോഴും നമ്മളെ താഴെക്ക് തള്ളിയിടുമൊ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന വിധം ശക്തിയുള്ള കാറ്റ്, ഞങ്ങൾ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ യൂറോപ്പിൽ നിന്നുള്ള യാത്രക്കാർ തിരിച്ച് കേറി വരുന്നുണ്ട്, നന്നായിക്ഷീണിച്ചാണ് അവരുടെ തിരിച്ച് കേറ്റം, എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ "അൽഭുതം" എന്നാണ് അവർ പറഞ്ഞത്, തിരിച്ച് കേറാൻ നല്ല പ്രയാസമുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായി, എന്തായാലും ഇറങ്ങുക തന്നെ ,
ഏകദേശം താഴെയെത്തി,ക്രെയ്റ്റർ ഒരു ക്രിക്കറ്റ് മൈതാനത്തിനെ പോലെ ഇപ്പൊ തോന്നുന്നുണ്ട്, വൃത്താകൃതിയിൽ സോഡിയം ഫോസ്ഫേറ്റിന്റെ വെള്ള വിരിപ്പിൽ ക്രയ്റ്റർ മനോഹരം തന്നെ, ഞങ്ങൾ സോഡിയം ഫോസ്ഫേറ്റിന്റെ പ്രതലത്തിൽ എത്തി, മണ്ണും സോഡിയം ചേർന്നാണ് ആ നിറം നൽകുന്നത്, വെള്ള പരലുകൾ പലയിടത്തും നന്നായി കാണാം,നാവിൽ തൊട്ട് നോക്കിയാൻ നല്ല ഉപ്പ് രുചിയാണ്,
സഞ്ചാരി ടീം ബാനർ നിവർത്തി ഒന്നിച്ച് ചിത്രങ്ങൾ എടുത്തു,ചിലർ ചാടിയും ഇരുന്നും, കിടന്നുമെല്ലാം അവിടെ ഇറങ്ങിയ ആഹ്ലാദം പങ്ക് വെക്കുന്നുണ്ട്,
ഇനി തിരിച്ച് കേറുകയാണ്, അതൊരു വലിയ ടാസ്കാണ്, നടത്തം തുടങ്ങിയപ്പോഴെ കിതപ്പ് തുടങ്ങി, കയ്യിൽ കരുതിയ വെള്ളം അല്പം കുടിച്ച് നടത്തം തുടർന്നു, ബസ്സിൽ വന്ന പകുതിയിൽ കൂടുതൽ ആളുകളും ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്, തിരിച്ച് കേറുമ്പോൾ വളരെ സാവധനമെ കേറാൻ സാധിക്കു, ഒരു മണിക്കൂർ വരും, പലരും ഇടക്ക് വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്,
ചിലർ നല്ല വേഗത്തിൽ മുകളിലേക്ക് കേറുന്നുണ്ട്, ചില ഏരിയകളിൽ നല്ല കുത്തനെയാണ് അവിടെ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച് കേറണം, മുകളിൽ എത്തി തുടങ്ങുമ്പോൾ കാറ്റിന്റെ ശ്ക്തിയും കൂടി വരുന്നുണ്ട്, ഏകദേശം മുകളിലെത്തറായി, കാറ്റിനൊപ്പം പിറകിൽ നടക്കുന്നവരുടെ കിതപ്പിന്റെ ശബ്ദം വ്യക്തമാണ്, ഇനി ബസ്സ് നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തണം, ഒന്ന് വിശ്രമിച്ച് നടത്തം തുടർന്നും, മുന്നിൽ കേറിയവരൊക്കെ ബസ്സിനടുത്ത് എത്തിയിട്ടുണ്ട്, ഞങ്ങളുടെ പിന്നിൽ കുറച്ച് ആളുകൾ അപ്പോഴും കേറി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്,
ബസ്സിനടുത്ത് എല്ലാവരും തിരിച്ചെത്തി, തിരിച്ച് പോകാനുള്ള തയ്യാടുപ്പിലാണ് എല്ലാവരും വെള്ളവും ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് തിരിച്ച് ബസ്സിൽ കേറി,

ജിദ്ദയിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി,
യാത്രകളുടെ അവസാനം എല്ലായിപ്പോഴും അവശതയുടെ ചിത്രങ്ങളായിരിക്കും, എങ്കിലും ഓരോ യാത്ര കഴിയുമ്പോഴും അനുഭവങ്ങളുടെ നിലവറ വിസ്മയങ്ങൾകൊണ്ട് കുന്ന്ക്കൂടുന്നുണ്ട്,അത് പുതിയ യാത്രക്കുള്ള ഊർജ്ജമാണ്, ജീവിതത്തിന്റെ വലിയൊരു സമയം നമ്മൾ പലതിലേക്കുമുള്ള യാത്രകളിൽതന്നെയാണ്, പല യാത്രകൾക്കും ലക്ഷ്യങ്ങൾ പലതായിരിക്കും , പലപ്പൊഴും ലക്ഷ്യയങ്ങൾ പിഴക്കും, ചിലപ്പോൾ നിരവധി വഴികൾ തണ്ടേണ്ടിവരും, എങ്കിലും യാത്രകൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല,ലക്ഷ്യങ്ങൾ പലയിടങ്ങളിലുണ്ട്.


ഷാജു അത്താണിക്കൽ

പ്രതിഭാസം





  • കൂട്ടുകാരാ..........
  • നമ്മൾ മരിക്കുമ്പോൾ
  • നമുക്കൊന്നായ് പുതക്കുവാൻ
  • ഒറ്റ നൂലിൽ നെയ്ത
  • കമ്പിളി വാങ്ങിക്കണം,

  • നോക്കൂ,
  • നമ്മൾ ജീവിച്ചപ്പോൾ
  • നമ്മിൽ തുളുമ്പിയ
  • അതേ ചുവന്ന നിണം,

  • നമ്മൾ ദാഹം തീർത്തത്
  • ഒരേ നിറമുള്ള ദ്രവം,

  • നമ്മൾ ശ്വസിച്ച വായു
  • ഒരേ രാസനാമ വാതകം,

  • നമ്മൾ തിന്നത്
  • നമ്മൾ സഞ്ചരിച്ചത്
  • നമ്മൾ സംസാരിച്ചത്
  • നമ്മളെ നമ്മളാക്കിയതെല്ലാം
  • ഒരേ പ്രതിഭാസങ്ങൾ,

  • എന്നിട്ടുമെന്തേ
  • നമ്മൾ രണ്ട്
  • ദിശകളിലെ
  • കുഴിമാടങ്ങളിൽ
  • കുഴിച്ച് മൂടപ്പെട്ടത്?


ആ രാവിൽ മരുഭൂമിയിലെ നിലാമഴയിൽ കുതിർന്ന് സഞ്ചാരിക്കൂട്ടം

രണ്ടാം മൂൺ വാലി യാത്ര:-
-------------------------------------------------

തീരുമാനങ്ങൾ ജീവിതത്തെ മാറ്റി മറിക്കുമെന്ന് പറയുന്നത് വെറുതെയല്ല,തീരുമാനങ്ങളോടൊപ്പം നാം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്താൽ മാറ്റം തീർച്ചയായും സംഭവിക്കുകതന്നെ ചെയ്യുമെന്നാണ് ഡിസംമ്പറിന്റെയാ തണുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച ജിദ്ദയിലുള്ള ഒരുകൂട്ടം സഞ്ചാരികൾ തെളിയിച്ചത്,
32 വാഹനങ്ങൾ 120ൽ കൂടുതൽ ആളുകൾ,130കിലോമീറ്റർ,മരുഭൂമിയുടെ ഒത്ത നടുവിലേക്കൊരു സഞ്ചാരം,
ജിദ്ദയിൽ നിന്ന് മൂൺ വാലിയിലേക്കൊരു മാസ് ട്രിപ്പ്,
ജിദ്ദ സഞ്ചാരി ഗ്രൂപ്പിൽ വന്ന " എന്താ ട്രിപ്പൊന്നുമില്ലെ " എന്നയൊരു ചോദ്യത്തിന് മൂൺ വാലിയിൽ പോയാലൊ എന്ന് പറഞ്ഞതെ ഓർമ്മയൊള്ളു, പിന്നെ ആളുകളുടെ മെസ്സേജിന്റെ ഒഴുക്കായിരുന്നു,യാത്രയുടെ ദിവസം കൂടി ഉറപ്പിച്ചതോടെ എല്ലാവരും തയ്യാർ, അഡ്മിൻസ് ജൈയ്ജി,ജിജി ,സുഫിയാൻ, സൈഫു,അനു,ശ്രീമേഷ്(ദമ്മാം) എന്നിവർ ഉണർന്ന് പ്രവർത്തിച്ചു, കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി തുടങ്ങി, സംഘടന മികവിന്റെ സാരഥി സൈഫുതന്നെ മുന്നിൽനിന്നു. ആളുകളുടെ എണ്ണം കിട്ടിയപ്പോൾ ഇത്രയും ആളുകളെ ഒന്നിച്ച് കൊണ്ട് പോവുക എന്ന ഭാരിച്ച ഉത്തരവാദിത്വം തന്നെയായിരുന്നു ആദ്യ ചർച്ച.
കാദർക്കയുടെ വീട്ടിൽ കൂടിയ മീറ്റിംഗിൽ ചില തീരുമനങ്ങളും എടുത്തു,




 

ചർച്ചയിൽ മുന്നിൽ വെച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ പാലിച്ച് കൃത്യസമയത്ത് യാത്ര തുടങ്ങി,
2.45 ആയപ്പോഴേക്കും ഖാലിദ്ബ്നു വലീദ് റോഡിൽ 32 വണ്ടികൾ നിരന്നു,
ഒരു വാഹന റാലിതന്നെ, കണ്ണ് തള്ളി, , അധികം താമസിയാതെ സൈഫുവിന്റെ പൈലറ്റ് വാഹനം യാത്ര തുടങ്ങി,ഫലസ്തീൻ റോഡ് വഴി പ്രധാന ഹൈവേയിലൂടെ മൂൺ വാലി ലക്ഷ്യമാക്കി സഞ്ചാരിയുടെ വാഹന വ്യൂഹം കുതിച്ചു പാഞ്ഞു,ഉസ്ഫാൻ റോഡിൽ കേറുന്ന വളവ് തിരിയുമ്പോൾ പിന്നിലേക്ക് നോക്കുമ്പോഴാണ് ഒറ്റ നൂലി കോർത്ത മുത്തുകളെപോലെ ആ വാഹന വ്യൂഹം ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് കുതിക്കുന്ന വിസ്മയ കാഴ്ച കാണുന്നത്,
'മദീന ഹൈവേയിൽനിന്ന് ഉസ്ഫാൻ റോഡിനു 130 കി.മി സഞ്ചരിച്ചാൽ എത്തിപ്പെടുന്ന സ്ഥലമാണ് മൂൺ വാലി, രാത്രിയിൽ മരുഭൂമിയിൽ രാപ്പാർക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്ഇവിടം പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്,നഗരത്തിന്റെ തിക്കും തിരക്കുകളും മാറ്റിനിർത്താനാണ് കൂടുതൽ ആളുകളും ഈ ഒഴിഞ്ഞ മരുഭൂമിയിൽ എത്തിപ്പെടുന്നത്, ആകാശം വളരെ വ്യക്തമാകുന്ന ഒരു ഉയർന്ന സ്ഥലം എന്നതിനാലായിരിക്കാം ഇതിനെ മൂൺ വാലി എന്ന് പേരിട്ടത്,
ചെറിയ ചെറിയ കുന്നുകളും പാറകളുമായാണ് ഈ സ്ഥലം കാണുപ്പെടുന്നത്'
ഉസ്ഫാൻ റോഡും കഴിഞ്ഞ് ഖുലൈസ് വഴി വാഹനങ്ങൾ വരി വരിയായ് സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്,മരുഭൂമിക്ക് നടുവിലൂടെ നീണ്ട് കിടക്കുന്ന പാതകളിലൂടെ മൂൺ വാലി സ്വപ്നം കണ്ട് 32 വണ്ടികളിൽ 180 ആളുകൾ ,
സൗദികളും മറ്റും ഇത്രയും വാഹനം ഒരുമിച്ച് പോകുന്നത് കണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുകയും, യാത്രയുടെ വിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്, ഏകദേശം മൂൺ വലിക്കടുത്ത് എത്താറായി, നെറ്റ് വർക്ക് വളരെ കുറവായതിനാൽ കൃത്യമായ സ്ഥലം ഗൂഗിൾ മാപ്പ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല,ഒരു നിഗമനം വെച്ച് മരിഭൂമിക്കുള്ളിലേക്ക് കേറി എന്നാൽ ആദ്യം എത്തപ്പെട്ട സഥലം ഇത്രയും ആളുകൾക്ക് ഇരിക്കാനും മറ്റും സാധിക്കാത്തതിനാൽ , ഞാനും അനുവും അടങ്ങുന്ന ടീം മറ്റൊരു ഇടം കണ്ടെത്തി അങ്ങോട്ടേക്ക് എല്ലാവരേയും എത്തിച്ചു,
ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന പാറക്കെട്ടുക്കൾക്ക് താഴെ മണൽ വിരിച്ച പരന്ന ഒരു പ്രദേശം,
എത്രപേരുണ്ടായാലും ഇരിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന വലിയ സ്ഥലം,
വലിയ ടാർ പോളിൻ വിരിച്ച് വണ്ടികൾ വൃത്താകൃതിയിൽ ക്രമീകരിച്ചു, ഷബാബും റാഫിക് നെമ്മിനി യും മറ്റു ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാരും നിരന്തരം ഫോട്ടോകൾ എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, സഞ്ചാരി ലോഗോ വെച്ച ബാനറും പിടിച്ച് ആദ്യം ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടൊ എടുത്തു,
സൂര്യരശ്മികൾ അന്നത്തെ ജോലിഭാരവും പേറിചക്രവാള -വിശ്രമ വിരിപ്പിലേക്ക് മെല്ലെ മെല്ലെ നീങ്ങികൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്,പോക്ക് വെയിലിൽ പൊന്ന് പോലെ തിളങ്ങുന്ന മണൽ പരപ്പ് പുത്തനുണർവിന്റെഅനുഭൂതി പകരുന്നുണ്ട്,ആ മണൽ പരപ്പിൽ ചൂടിനോട് സമരം ചെയ്ത് തലയുയർത്തിനിൽക്കുന്ന ഉഷ്ണ ചെടികളെ ഇടക്കിടക്ക് കാണാം,കാലവസ്ഥയുടെ വ്യതിയാനത്താൽ കാറ്റ് തണിപ്പിച്ച് മണൽക്കാടിന്റെ മുഖച്ഛായ മാറ്റുന്നുണ്ട് ,
ഇളം വെയിൽ വെളിച്ചത്തിൽ സൈഫു ഗൈയ്മുകൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു, സെമീറും ഹാരിസും ജാഫ്രക്കയും മുജീബുമെല്ലാം കല്ലുകൾകൊണ്ട് അടുപ്പുണ്ടാക്കി ചായക്കുള്ള തീ കൂട്ടി തുടങ്ങി,മൂജിബും ഹാരിസും ചിക്കൻ ചുടാനുള്ളത് തയ്യാർ ചെയ്തു തുടങി,ജാബിദും സുഹൃത്തുകളും കരി കത്തിക്കാനുള്ള പരിപാടികൾ ആരംഭിച്ചിരുന്നു,ഗെയ്മുകൾ അപ്പോഴും സൈഫുവിനെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു, കുടുബവും കുട്ടികളും മത്സരങ്ങളിൽ വ്യാപൃതരായികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്, ഭക്ഷണത്തിനുള്ള ചിക്കനും മറ്റും തയ്യാർ ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലാണ് ഒരു കൂട്ടം ചെറുപ്പക്കാർ,
മരുഭൂമി ഇരുട്ടിലേക്ക് ഊളിയിടാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്, ചക്രവാള സീമയിൽ സൂര്യൻ വിടചൊല്ലാൻ പോകുന്നു, മുകളിൽ ചന്ദ്രൻ മെല്ലെ തലപൊക്കി തുടങ്ങി, ലൈറ്റുകൾ കുറവായതിനാൽ വണ്ടികളുടെ ലൈറ്റുകൾ ഓൺ ചെയ്ത് വെച്ചാണ് മത്സരങ്ങളും മറ്റും നടത്തുന്നത്, അപ്പോഴേക്കും ചായ തയ്യാറായിരുന്നു, സ്നാക്സ് ക്യൂനിന്റെ തിരഞ്ഞെ ടുപ്പിലാണ് ജാസി ,
സ്നാക്സ് ക്യൂൻ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞയുടൻ ചായയും സ്നാക്സും എല്ലാവർക്കും കൊടുത്തു,മൈക്ക് ഇടക്ക് പണിമുടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും സൈഫു മത്സരങ്ങൾക്ക് ഇടവേള നൽകുന്നില്ല, സമ്മാനം വാങ്ങുന്ന കുട്ടികളുടെ സന്തോഷം മരുഭൂമിയിൽ കൂടുതൽ പ്രാകാശം പടർത്തുന്നുണ്ട്,
ജെജി കൊണ്ട് വന്ന കേക്കിന്റെ ലേലം തുടങ്ങി, ആദ്യമൊക്കെ ആളുകൾ ലേലം വിളിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ മടി കാണിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് ജാസിയും ഹച്ചൂസും വാക്കുകളെകൊണ്ട് അമ്മാനമാടി അപ്രതീക്ഷിത വിലകൾ കേക്കിന്നു നേടിയെടുത്തു, ആവേശകരമായ കേക്ക് ലേലം സംഭവ ഭഹുലമായി തന്നെ അവസാനിപ്പിച്ചു,
കോഴി ചുടൽ അവസാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഏകദേശം എല്ലാം റെഡിയായിട്ടുണ്ട്, ഗെയ്മുകളും മറ്റുമായി സമയം പോകുന്നതെ അറിയുന്നില്ല,രാത്രിയുടെ ഇരുട്ട് ഘനീഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് ,ചുറ്റും കറുപ്പിന്റെ തിരശിലകൾ വന്നിരിക്കുന്നു,നിലാവിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മരുഭൂമിയെ പുണർന്നിട്ടുണ്ട്, ചൂടാറുമുമ്പ് ഭക്ഷണം കഴിക്കണമെന്ന് യാത്ര ക്യാപ്റ്റൻ ജെയ്ജി അറിയിച്ചു, ഭക്ഷണത്തിനായി എല്ലാവരും തയ്യാറായി, ചിക്കനും കുബ്ബൂസും വെജിറ്റബിൾ കറിയും,
നിലാവ് പെയ്യുകയാണ്, രാവിന്റെ വിസ്മയങ്ങളെല്ലാം ആ മരുഭൂമി സഞ്ചാരികൾക്ക് കടംകൊടത്ത് അവൾ സ്വയം വിശ്രമിക്കുകയാണ്, ഇരുട്ടിന്റെ പരവതാനിയിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്,
ഗെയ്മുകൾ അവസാനിച്ചു, നന്ദിവാക്കുകൾക്ക് പ്രസ്ക്തിയില്ലെങ്കിലും സഹകരിച്ച് ഓരോ സഞ്ചാരിയും 'അമേസിംഗ് ' പട്ടികയിൽ ഇടം പിടിച്ചവരാണ്, എല്ലാവരും സഹകരണ മനോഭാവികൾ,സ്നേഹ പുഞ്ചിരിയുള്ള മുഖങ്ങൾ,

തിരിച്ച് പോരാൻ സമയമായി,സാധനങ്ങൾ പാക് ചെയ്ത് എല്ലാവരും വണ്ടിയിലേക്ക് കേറാൻ തുടങ്ങി,ഹച്ചൂസിന്റെ പൈലറ്റ് വാഹനം റെഡിയായി, മരുഭൂമിയോട് വിടപറഞ്ഞ് യാത്ര സംഘം മണൽ വിരിപ്പിലൂടെ റോഡിലേക്ക് വരിയായി നീങ്ങി തുടങ്ങി,ഒരുപാട് നന്മയുടെ നല്ല നിമിഷങ്ങൾക്ക് നിറം നൽകിയവർക്ക് സ്നേഹത്താൽ പൊതിഞ്ഞ നന്ദി മനസ്സാൽ നേർന്ന് ഞങ്ങളും ആ നല്ല ഓർമ്മകൾ ചുമലിലേറ്റി ജിദ്ദ നഗരം ലക്ഷ്യമാക്കി സഞ്ചരിച്ചു.
: ഷാജു അത്താണികൽ

ഉദയാസ്തമനം


നേരം പുലരുമ്പോൾ
എത്ര കവിതകളാണ്
വീട്ടിലേക്ക് 
പടികയറി വരുന്നത്,
അരി ചേറി
പാറ്റിയെടുകുമ്പോൾ
അരിമണികളിൽ
എത്ര വിശപ്പിന്റെ വരികളാണ്
ഉയർന്നു പൊങ്ങുന്ന ,
മുറ്റമടിച്ച് കൂട്ടുന്ന
കരിയിലകളിൽ
എത്ര സങ്കടത്തിന്റെ
കവിതകളാണ്
കുമിഞ്ഞ് കൂടുന്നത്,
അടുപ്പിൻ ചൂടിൽ
ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന
ചോറ്റു കലം ചൊല്ലും
തീയാൽ തീർത്ത
തീക്ഷണതയുടെയൊരു കവിത,
കരിപിടിച്ച കലത്തിന്റെ
പിറകിലുണ്ടതിനെ
കഴുകിയെടുക്കുന്ന
കവിതയുടെ പത്താമത്തെ വരി,
പൊട്ടിപ്പോയൊരു
പഴയ ചില്ല് പാത്രം
യൗവ്വനത്തിന്റെ
വിസ്മയ കവിത ചൊല്ലി
ചവറ്റുകൂനയിലേക്കൊതുങ്ങി തുടങ്ങി,
തുടച്ച് മിനുക്കിയ
തറയുണങ്ങുമ്പോൾ
കേൾക്കാം
വേദനയാൽ കരയുന്ന
നിരവധി കവിതകൾ,
ഉച്ചയൂണിൽ
വിളമ്പിയ ചമ്മന്തിയ്ക്
രഹസ്യമായി
പറയാനുണ്ട്
ചതഞ്ഞരഞ്ഞ
ഒരുചോദ്യ കവിത,
ഉരുട്ടിൽ
വെളിച്ചം തെളിയുമ്പോൾ
വീട്ടിൽ
നന്മയുടെ കവിതകൾ
അനന്തമായ് കേൾക്കാം,
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്
അവസാനവരിയും തീർത്ത്
പായ വിരിപ്പിലേക്കൂളിയുടുമ്പോൾ
മറ്റൊരു കവിത തുടങ്ങുകയായിരിക്കും.
ഷാജു അത്താണിക്കൽ

മൂൺവാലിയിലെ നിലാവിലൊരു രാപ്പാർക്കൽ

യാത്ര നിലാവിനോടൊപ്പമാകണം, നിഴലുകൾ മുറിച്ച് കടന്ന് നഗരത്തിന്റെ നിയോൺ വെളിച്ചം അവസാനിക്കുന്നിടത്തേക്കുമാകണം,രാവിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം മെന്നെഞ്ഞെടുത്ത കുന്നിൻ ചെരിവുകളുടെ ത്രിമാന രൂപങ്ങൾ കാണണം,നിലാവിൽ തെളിയുന്ന മരങ്ങളുടെ ചില്ലകളിലെ ശില്പ ചാരുതയ്ക് താഴെ മണലിൽ കിടന്ന് ആകാശം നോക്കി  ഉമ്പായിയേയും ഷഹബാസിനേയും ബാബുരാജിനേയുമെല്ലാം ഉറക്കെ പാടണം, അതെ ആ ആഗ്രഹം തന്നെയാണ് സാധിച്ചത്, ജിദ്ദയിൽനിന്നും  133 കിലോമീറ്റർ അകലെ ഉസ്ഫാനടുത്ത് മൂൺവാലിയിൽ പോയി ഞങ്ങൾ രാപാർത്തു.

യാത്രകൾ എപ്പൊ സംഭവിക്കുമെന്ന് ഒരിക്കലും അനുമാനിക്കാൻ സാധിക്കില്ല,തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വഴികളൊന്നും തന്നെ ചിലപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കണമെന്നുമില്ല,അങ്ങനെ സംഭവിച്ചതാണ് ഈ യാത്രയും, സാദത്തിനോടും കൊമ്പനോടും സംസാരത്തിനിടയിൽ വെറുതെ പറഞ്ഞ മൂൺ വാലി യാത്ര പെടുന്നനെ സംഭവിച്ചു, കൂടെ ആരൊക്കെ എന്നത് ഒരു നിരീക്ഷണവുമില്ലാതിരിക്കുമ്പോഴാണ് അഷറഫ് മാവൂരിനെ വിളിക്കാമെന്ന് കൊമ്പനും സാദത്തും പറഞ്ഞത്,യാത്രക്ക് വളരെ അടുത്ത നിമിശങ്ങളിലാണ് ജിദ്ദയിലെ പ്രഗത്ഭരെ സഹയാത്രികരായി കിട്ടിയത്  പ്രശസ്ത എഴുതുക്കാരൻ അബു ഇരിങ്ങാട്ടിരിയും, ജിദ്ദ കിങ് ആബുല്ലസീസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രഫസർ  ഇസ്മായിൽ മരുതേരിതേരിയും പിന്നെ സമീർ കാക്കുവും,

നഗരം രാവിൻ സ്വർണ്ണ വെളിച്ചത്തിൽ സുന്ദരിയായി ചമയുന്നുണ്ട്, വെളിച്ചമേറ്റ് മക്ക മദീന ഹൈവേയുടെ ഇരു ഭാഗത്തുമുള്ള കെട്ടിടങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന കാഴ്ച നഗരത്തിന്റെ അതി സൗന്ദര്യമാണ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്,നഗരം രാത്രിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,മക്ക മദീന ഹൈവേയിലൂടെ ഞങ്ങളും യാത്ര ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി,ദൂരങ്ങളെ അടുപ്പിക്കുന്ന റോഡുകൾ നീണ്ടു നിവർന്ന് കിടക്കുകയാണ്,ചീറിപ്പായുന്ന യന്ത്ര ജീവനുകൾക്ക് കൂടെ ഞങ്ങളുടെ ശകടവും മത്സരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, വണ്ടിയിൽ അബുക്കയുടെ സാഹിത്യം കൊടുമ്പിരി കൊണ്ടു എതിർ വാദങ്ങളുമായി പ്രഫസറും ,എല്ലാത്തിനും നിരൂപണം പറഞ്ഞ് കൊമ്പനും എല്ലാം കേട്ട് ഞാൻ വാഹനവും നിയന്ത്രിച്ചു നേരത്തോടൊപ്പം പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു,

നിയോൺ വെളിച്ചങ്ങൾ അവാസിനിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ച് വാഹനത്തിന്റെ വെളിച്ചം ലക്ഷ്യങ്ങൾ തേടി മുമ്പോട്ട് കുതിക്കുകയാണ്, മണൽക്കുന്നുകൾ ചെറിയ നിലാവിൽ ഇരുണ്ട രൂപങ്ങളായി ഇരു ദിശകളിൽ കാണുന്നുണ്ട്,ഒഴിഞ്ഞ മണൽ പരപ്പുകൾക്ക് അകലെ എവിടെയൊക്കെയോ ജീവനുകളുണ്ടെന്ന് അറിയിക്കുന്ന മിന്നാമിന്നി തെളിച്ചങ്ങൾ, അകലെയുള്ള വെളിച്ചത്തെ അടുപ്പിച്ചും ദുരേക് അകറ്റിയും പാതകൾ മണലിലൂടെ ഞങ്ങളെ ഒഴുക്കികൊണ്ട് പോകുന്നുണ്ട്,രാത്രി അതിന്റെ മൗന സ്വരൂപത്തിലാഴ്ന്നിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു,വഴി വിജനതയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്,വാഹനങ്ങൾ നന്നെ കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു,ചുറ്റും ഇരുട്ടിന്റെ മതിലുകളാൽ പ്രദേശങ്ങളെ അവ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്, വാഹനം കുന്നുകളും ചെരിവുകളുംതാണ്ടികൊണ്ട് മൂൺ വാലി ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു,

'മദീന ഹൈവേയിൽനിന്ന്  ഉസ്ഫാൻ റോഡിനു കുറച്ച് സഞ്ചരിച്ച് എത്തിപ്പെടുന്ന സ്ഥലമാണ് മൂൺ വാലി, രാത്രിയിൽ മരുഭൂമിയിൽ രാപാർക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഈഇടം ഉപയോഗിക്കുന്നത്,നഗരത്തിന്റെ തിക്കും തിരക്കുകളും മാറ്റിനിർത്താനാണ് കൂടുതലും ഈ ഒഴിഞ്ഞ മരുഭൂമിയിൽ ആളുകൾ എത്തിപ്പെടുന്നത്, ആകാശം വളരെ വ്യക്തമാകുന്ന ഒരു ഉയർന്ന സ്ഥലം എന്നതിനാലായിരിക്കാം ഇതിനെ മൂൺ വാലി എന്ന് പേരിട്ടത്,
ചെറിയ ചെറിയ കുന്നുകളും പാറകളുമായാണ് ഈ സ്ഥലം കാണുപ്പെടുന്നത്'
ഫോട്ടോഗ്രാഫർ കമാൽ അയച്ചുതന്ന ലോക്കേഷ ലാറ്റിറ്റ്യൂഡ് നമ്പർ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഞങ്ങളുടെ യാത്ര,ലോക്കേഷ വളരെ വ്യക്തമായതിനാൽ ഏകദേശം അവിടെ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു


ഞങ്ങൾ റോഡിൽനിന്നും വണ്ടി മരുഭൂമിയുടെ ചെറിയ വഴിയിലേക്ക്  തിരിച്ചു, വണ്ടികൾ സ്തിരം പോയ വഴിയിലെ മണൽ പാടുകളിലൂടെ യാത്ര തുടർന്നു, മരുഭൂമിയുടെ പല സ്ഥലങ്ങളിലായി ടെന്റുകൾ കെട്ടി  അറബികൾ തീയ്യും കത്തിച്ച് ഷീഷയും വലിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് കാണാം, അവരെല്ലാം ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലാണ്,ചിലർ മരുഭൂമിയിൽ ആകാശം കണ്ട് മലർന്ന് കിടക്കുന്നു,
മൂന്ന് കുന്നുകൾക്ക് നടുവിൽ ഒരു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലായി ഞ്ഞങ്ങൾ വണ്ടികൾ പാർക്ക് ചെയ്തു,അബുക്കയും പ്രഫസ മരുതേരിയും അടങ്ങുന്ന സംഘം നിരപ്പായ  സ്ത്ഥലം കണ്ടെത്തി ഇരിപ്പിടം തയ്യാറാക്കി,കൊമ്പൻ തീ കത്തിക്കാനുള്ള വിറക് കൂട്ടാൻ തുടങ്ങി സാധത്തും മാവൂരും തീ കൂമ്പാരമുണ്ടാക്കി,ഷമീർക്ക പല തരത്തിലുള്ള ഫോട്ടോകൾ പകർത്താനും തുടങ്ങിയിരുന്നു,
ആദ്യം  ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള തെയ്യാടെപ്പാണ്, സുഫ്രവിരിച്ച് ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് ചർച്ചകളിലേക്ക് മുഴുകി,

മൂൺ വാലിയിലെ ആകാശം ആതീവ സുന്ദരമാണ്,ഞങ്ങൾ എത്തിച്ചേരുന്നത് പൂർണ്ണ ചന്ദ്രനുള്ള രാവിൽ തന്നെയായിരുന്നതിനാൽ മരുഭൂമി ചന്ദ്രരശ്മികളാൽ കുളിച്ച്  നൃത്തമാടുന്നൊരു  അപ്സരസ്സിനെപ്പോലെ ഞ്ഞങ്ങളെ വരവേറ്റിരിക്കുകയാണ്,
ചുറ്റുമുള്ള കുന്നുകൾ ഏതോ ശില്പികൾ കൊത്തിവെച്ച വെൺകൽ പ്രതിമകളെപ്പോലെ നിലാവിൽ തലപൊക്കി അതിധികളെ തുറിച്ച് നോക്കുന്നുണ്ട്,അപരിചിതരായതിനാലായിരിക്കാം കാറ്റ് ചെറിയ തണുപ്പിൽ മെല്ലെ തൊട്ടുരുമ്പി വീശുന്നത്,പകലിൽ വെയിൽകൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ച മണലുകൾ രാവിന്റെ തണുപ്പിൽ നിശബ്ദമായി ഉറങ്ങുക്കയാണ്,
ഈ രാവിൽ ചന്ദ്രൻ എല്ലാമറന്നു പ്രകാശിക്കുകയാണ്,ആകാശം അലകൃതമാക്കാൻ നക്ഷത്രങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ട്, എല്ലാംകൂടി നോക്കുമ്പോൾ ഇന്ന് ആകാശത്തിൽ ഏതോ ഇത്സവ പ്രതീതിയാണ് ജനിപ്പിക്കുന്നത്,മനസ്സ് മയക്കുന്ന കാഴ്ച, ഓമ്മകൾ അയവിറക്കി ആകശം കണ്ട് മരുഭൂമിയിൽ കിടക്കാൻ രസകരം തന്നെ,അനുഭവങ്ങളുടെ കാറ്റിരമ്പൽ അകലെനിന്ന് വ്യക്തമായി കേൾക്കാം, അനിവർചനീയമായ അനുഭവമാണ് നിലാവിലെ മരുഭൂമി സമ്മാനിക്കുന്നത്,

പതിനഞ്ച് മിനുട്ട് കണ്ണടച്ച് നിശബ്ദമായിരിക്കാൻ അബുക്കയും പ്രഫസറും എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു ,ഞങ്ങൾ നിശബ്ദമായി, ആ നിശബ്ദതിയിൽ ഞങ്ങൾ കാതുകൾ മാത്രം തുറന്ന് മൗനമായിരുന്നു, വിദൂരതയിൽനിന്ന് എവിടെനൊക്കെയോ ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്നു, ഏതോ വഴിയുലൂടെ വാഹനം ചീറിപായുന്നു,എത്രയോ ദൂരനിന്ന്  കുറുനരികൾ കൂവുന്നു,ആവ്യക്തമായ എത്രയോ സംഗീതങ്ങൾ,വിദൂരത്തൊരു കുട്ടി കരയുന്നു,അങ്ങ് ദൂരെ ആരോ നമ്മളെയെല്ലാം വിളിക്കുന്നപോലെ,മനോഹരമായ സംഗീതം,ദുഖ സാന്ദ്രമായ തേങ്ങൽ, കടലിരമ്പൽ , നിശബ്ദതിയിലങ്ങനെ എത്ര ശബ്ദങ്ങൾ കാറ്റിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്നു,

അർദ്ധ രാത്രി പിന്നിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,തണുത്ത മരുക്കാറ്റ് മണലുകളെ തണുപ്പിച്ചൊകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങൾ കൂട്ടിയിട്ട വിറക് ഒരു മൂലയിൽ കത്തികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്,കനലുകളിൽ തീകത്തി പടരുന്ന ചെറിയ ശബ്ദങ്ങൾ ആ നിശബ്ദതിയിൽ വ്യക്തമായികേൾക്കാം,എല്ലാത്തിലുമൊരു സഗീത മയം,
അഷറഫ് മവൂർ ബാബുക്കയെ പാടി തുടങ്ങു, ആ രാവിന്റെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ സമയമെന്നൊക്കെ പറയാം, ആരുമൊന്ന് പാടിപ്പോകുന്ന  മനോഹര യാമം,ഓർമ്മകളിൽനിന്ന്  അബുക്കയും മരുതേരി സാറും പഴമയുടെ ഗസലുകൾ ഉറക്കെ ഉറക്കെ പാടി നിശ്ബ്ദതയെ നിശ്ഫലമാക്കി, കൊമ്പൻ ഷഹബാസിനെ പിന്തുടർന്നു,എത്ര സമയങ്ങൾ അതിലെത്ര വരികൾ, ആ പ്രപഞ്ചം സംഗീതത്തെ മാത്രമെ ആ സമയത്ത് അനുവദിക്കുകയൊള്ളു എന്ന് തോന്നിപ്പോയി, ഒരോ ശ്വാസോച്ഛാസവും ഏതോ ഒരു പാട്ടിന്റെ പല്ലവിയാകുന്ന പ്രതീക പാതിരാവ്,

വീണ്ടും നിശബ്ദത താളംകെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ചിലർ മണലിൽ വിരിപ്പിൽ ആകാശം കണ്ട് ഉറക്കത്തെ പുൽകാൻ തുടങ്ങുന്നു, കൊമ്പൻ ജിന്നിനെ തിരഞ്ഞ് അടുത്തുള്ള മലയിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്,സമീർക്ക ഓരോ നിമിശവും ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുകയാണ്,
രാവ് പുലർച്ചയിലേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, പെടുന്നനെ ജിന്നുകളുടെ ചർച്ചയിലേക്കും പ്രേതങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളിലേക്കും സംസാരം മാറി, അബുക്ക പണ്ട് രാത്രി ജിന്നിനെ നേരിൽ കണ്ട അനുഭവും, കൊമ്പൻ സ്വയം ആത്മാവിനെ എറ്റെടുത്ത കഥയുമെല്ലാം പൊടിപൊടിക്കുന്നു,അങ്ങനെ ആ ചർച്ചയും അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് മടങ്ങാൻ സമയമായി, അടുത്ത ചെറിയ കുന്നിൽ നിന്ന് നിലാവിനേയും ചേർത്തൊരു ഫോട്ടം പകർത്തി ഞങ്ങൾ ആ മണൽ പരപ്പിനോട് പതുക്കെ വിടപറഞ്ഞ് ജിദ്ദയേയും ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി, 

മരുഭൂമിക്ക് ഒരു പാട് കഥകൾ പറയാനുണ്ട്,
കൊടും ചൂടിന്റെയും തണുപ്പിന്റെയും സഹന കഥകൾ,
കറ്റും മണലുമൊന്നിക്കുന്ന വിശ്വ പ്രണയത്തിന്റെ ഇഷ്ട കഥകൾ, 
ഇരുട്ടിന്റെ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന കഥകൾ,
വിജനതയിലെ ചൂളംവിളിയുടെ രസ കഥകൾ,
ഒന്നുമില്ലായ്മയിലും എല്ലാത്തിനേയും സ്വീകരിച്ച സ്നേഹ കഥകൾ,
ആരോടും മിണ്ടാനില്ലാത്ത മൗനത്തിന്റെ കഥകൾ,
അങ്ങനെ എത്രയെത്ര മരുഭൂമി കഥകൾ......................

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...