ഷഹബാസ് അമന്റെ KEF1126 എന്ന സൂഫി ആൽബം











പരമ്പരാഗത  സൂഫി സംഗീതത്തിന്റെ രീതിയേ അല്ല,അതിന്റെ മട്ടും , ഭാവവുമൊന്നുമല്ല, മലയാളത്തിന് ഒട്ടും പരിചിതമല്ലാത്തൊരു വേറിട്ട സംഗീത യാത്ര, ആ യാത്രക്ക് വേണ്ടി ഒരു വലിയ കുന്നിന്  അരികിലൂടെ ഷഹബാസ് അമൻ  KEF1126 എന്ന പഴയ ജീപ്പ് ഒരു കോട്ടവും സംഭവിക്കാതെ ഒരു പുതിയ വഴി തെളിയിച്ച് അതിന്റെ ഏറ്റവും ഉയരത്തിലേക്ക് ഓടിച്ച് കേറ്റുകയാണ്, അവിടെ ചെന്നിട്ട് , ഉച്ചത്തിൽ ഇങ്ങനെ പാടുന്നു 
" ദർവേഷ്-----
ദർവേഷ്---
മഹമൂദുര ചെയ്തൊരു-
സങ്കട കാവ്യം കേൾക്കൂ
കേൾക്കൂ...."
,കവിതയുടെ ഉൾവഴികൾ,ചൂടുള്ള മണൽ തരികൾ , കറുത്തതും വെളുത്തതുമായ ഇടങ്ങൾ എന്നിവയെ അതേപോലെ നിലനിർത്തി വരികളിലെ ചില നിമിത്തങ്ങളെ ഉസ്താദ് കാറ്റിനൊപ്പം കറക്കി ഉയർത്തി പറത്തി അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് സ്വതന്ത്രമാക്കി,ചിന്തയിൽ നിന്ന് ചിന്തയിലേക്ക് തന്നെയുള്ള മടങ്ങിപ്പോക്കാണ്  KEF1126 എന്ന മലയാളം സൂഫി റൂട്ട് എന്ന ആൽബം,അതിനായി പാട്ടുകാരനും കേൾവിക്കാരനും ഒരേ രേഖയിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്,
അതും അദ്ധേഹത്തിനൊരു കമ്പൽസറി എലമന്റല്ല,കൂടെ വരുന്നവർ അങ്ങനെ വന്നുകൊള്ളും എന്നാണ് ഗായകൻ പ്രത്യാശാ ഭരിതനാകുന്നത്,


"മക്കാവിൽ കറു കറുത്തതാമൊരു കല്ല്, 
അജറുൽ അസ്‌വദ്‌!
മദിനാവിൽ ചുക ചുകന്നതാം 
ഒരു പനിനീർമുത്ത്‌,
നാമം മുഹമ്മദ്‌!
ഇസ്മുഹു അഹ്‌മദ്‌........"
ഷഹബാസ് അമൻ KEF1126 എന്ന പേരിനെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നുണ്ട്,"അതൊരു പഴയ ജീപ്പിന്റെ നമ്പറാണ്, "ഞങ്ങൾ മലബാറുകാർക്ക് സെവൻസ് ഫുട്ബാൾ ഒരു ഹരമാണ്,പാടം കൊയ്താൽ പന്ത് കളി തുടങ്ങിയാൽ ഞങ്ങൾ കളിക്കാൻ പോയിരുന്നത് ഒരു ജീപ്പിലായിരുന്നു,തോറ്റും ജയിച്ചും വരുന്നത് അതിൽ തന്നെയാണ്" ആ പ്രതീകമാണ് കൺസ്പറ്റിൽ കൊണ്ട് വരുന്നത്, ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക ഇടം അവിടെ നിന്ന് എങ്ങിനെയാണ് പരമമായ സത്യത്തെ മനസിലാക്കുന്നത് എന്ന രീതി,
ജീപ് (KEF1126) ഒരു പ്രതീകമാത്രമാണ്, ആ ഇടത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ട് നിന്റെ സ്വർഗ്ഗവും നരഗവും, അവിടെതന്നെയാണ് ദൈവവും എന്ന് പറയാതെ പറയുന്ന അത്മീയ വിസ്മയമാണ് പകർന്നു തരുന്നത്, എനിട്ട് ഇങ്ങനെ പാടി, "നരകത്തിൽ തീയ്യില്ലാ
സ്വർഗത്തിൽ തോട്ടവുമില്ലാ
എല്ലാം നിന്റെ ഉള്ളിൽ
നിന്റെ ഉള്ളിൽ
നിന്റെ ഉള്ളിൽ"
ഇതിന്റെയെല്ലാം ഭാഹ്യമായ അർത്ഥമല്ല വിലയിരുത്തേണ്ടത്, വരികൾ ചിലതിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാണ്, അത്തരം പ്രതിഭിംഭങ്ങളെ മുന്നിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് വിശ്വാസത്തിന്റെ പരമമായ സത്യത്തിലേക്കാണ് ഷഹബാസ് അമൻ  എന്ന  സംഗീതക്ഞ്ഞൻ നമ്മളെ കൊണ്ട് പോകുന്നത്,
എല്ലാത്തിന്റെയും മുമ്പിൽ ദൈവം വെച്ച കരുണയും സ്നേഹവുമാണ് ജീവിതമെന്ന്  വരികളിൽ ആകെമൊത്തം പ്രതിപാധിക്കുന്നുണ്ട്
"അരുണാചല മലയിലുമുണ്ടാ കരുണ..! 
ധ്യാന ,മൌന രമണ..!
അണ്ണാവിന്‍ തിരുമലയില്‍ നിത്യം 
ഉയിര്‍പ്പോരേയൊരു ശരണ ..
നീയാര്‍ ? നീയാര്‍ ?' "എന്ന് പാടുമ്പോൾ പ്രണയത്തിന്റെയും കരുണയുടേയും മാസ്മരിക നൃതം പ്രപഞ്ചത്തിലാകമാനം ഒഴുക്കുന്നുണ്ട് ഈ സൂഫി സംഗീതധാര,അങ്ങിനെ കാണുന്ന ആ വഴി ഇന്ന് മാത്രമല്ല, ആ ഈണം നിരവധി വഴികൾക്ക് വളമാകുന്നുണ്ട്,അത് തന്റെ ചിന്തക്കൊതുകുന്നരീതിയിൽ സംഭവിക്കുന്നു,



"ഒരു മരത്തെ നോക്കൂ..ഒരു മരത്തെ നോക്കൂ .....
വേരുകള്‍ മണ്ണിന്നടിയില്‍ ...
അടിയില്‍..അടിയില്‍.അടിയിൽ‍ - പക്ഷെ 
കാണാം അതിന്‍റെ അടയാളം
ഇലയില്‍..ഇലയില്‍..ഇലയില്‍ !"
റൂമിയുടെ വരികളിലെ അർത്ഥങ്ങൾക്ക് പുതിയ പ്രാകാശം നൽകുന്ന സഗീത യാത്ര,എനിട്ട് സഹബാസ് ഇങ്ങനെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു
"ഈ നമ്പര്‍ പ്ലെയിറ്റ് അങ്ങനെയുള്ള ഒരു യാത്രക്ക് നമ്മളെ പ്രേരിപ്പിക്കുമെങ്കില്‍ സന്തോഷം തന്നെ .എന്തെന്നാല്‍ ,സ്വര്‍ഗ നരകങ്ങള്‍ കൊണ്ട് സെറ്റ്ല്‍ ചെയ്യാവുന്ന ഒന്നല്ല ഈ യാത്ര !ഹിമാലയത്തില്‍ അവസാനിക്കുന്നതുമല്ല.
''അനന്തത ..അനന്തത'' ...എന്ന് ട്രിപ്പ് വിളിക്കും ഈ ജീപ്പ് !
''യാ അല്ലാഹ്'' എന്ന്‍ ചക്രങ്ങള്‍ കയറിയിറങ്ങും ...
ഒന്നും അവസാനിക്കുന്നില്ല ...."

ഭക്തിയുടെ മറ്റൊരു രൂപത്തെയാണ് കവിതകളിലുടനീളം പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്, പ്രാചീന അറബ് കവി റാബിയയുടെ വരികൾ മനോഹരമായി സംഗീതം നലകിയത് കവിതയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആരും ഒന്ന് ഇരുന്ന് കേൾക്കും, മലയാളത്തിൽ ഇത്തരം കവിതകളെ ഇങ്ങനെ ആവിശ്കരിക്കാൻ ഇനിയാരും മുമ്പോട്ട് വരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല, ഇതിനു മുമ്പും അത് സംഭവിച്ചിട്ടില്ല  എന്ന ചരിത്രവും KEF1126നു തന്നെ ആയിരിക്കും,
"ഈമാന്‍.. 
എന്‍റെ ഈമാന്‍... എന്‍റെ ഈമാന്‍...
ദൈവാനുരാഗത്താല്‍ ജ്വലിക്കുന്നു ..!
അത് സുബര്‍ക്കര്‍ക്കത്തിനായല്ല ...വെറും
സുബര്‍ക്കര്‍ക്കത്തിനായല്ല ...
സുബര്‍ക്കത്തിനാണെങ്കില്‍ എനിക്കു നരകം തന്നേക്കൂ ...
എനിക്കു നരകം തന്നേക്കൂ ...
കലാം -ഏ-റാബിയ ! കലാം -ഏ-റാബിയ !കലാം -ഏ-റാബിയ !"
റാബിയയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ വിശ്വതലങ്ങളെ സഗീതാ അകമ്പടിയോടെ സാംസ്കാരിക കേരളത്തിന്റെ വിശാലതയിലേക്ക് എത്തിക്കുക എന്നതിൽ വലിയ വിസ്മയമാണ് KEF നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് പറയേണ്ടിവരും, ഇത് വരെ കേരള സംഗീത മേഘലയിൽ ഒരാൾക്കും ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്ത ഒരു വഴി തിരഞ്ഞെടുത്ത സംഗീതക്ഞ്ഞൻ തന്നെയാണ് ഷഹബാസ് അമാൻ,വിഷാദത്തിലാഴ്ത്തുന്ന ശബ്ദം വിന്ന്യാസം പ്രാർത്ഥനയുടെ വിശിഷ്ടതയിലേക്കാണ് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്,


ഷഹബാസ് അമൻ പറയുന്നത് , നിങ്ങൾ ഹൃദയകൊണ്ട് കേൾക്കുക,ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക,സ്നേഹംകൊണ്ട് പാടാൻ ശ്രമിക്കൂ എന്നാണ് പറയുഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്,അപ്പോൾ സങ്കടങ്ങൾ മാറ്റപ്പെടും,എന്നിട്ട് കരയാൻ പറയുന്നുണ്ട്,ആ കരച്ചിലിലും ചില അത്മീയ ശാന്തതയുണ്ട്,
"മിഴിനീരിന്‍ മഴ പെയ്യാതെ 
കോപാഗ്നി ശമിക്കുകില്ല ....
കരയൂ ....കരയൂ...കരയൂ...
മിഴിനീര്‍ നിന്നെ കഴുകും 
മിഴിനീര്‍ നിന്നെ കഴുകും"
ഓരോ ചിന്തകളും വ്യത്യസ്തമാണ് അപേക്ഷയുടെ അങ്ങേ അറ്റത്തേക്ക് എത്തുക,പ്രകമ്പനങ്ങൾകൊണ്ട് സംഗീതം തീർക്കുക കൈകൾ ഉയർത്തി പറയുക,അത് അത്മ സമർപ്പണംകൊണ്ട് നേടാനാകുക,എനിങ്ങനെയുള്ള സിദ്ധാന്ത തലങ്ങളെ കവിതയും സഗീതവുമായി കൂട്ടി ഉറപ്പിക്കുന്നു,

നിരവധി കവികളുടെ വരികൾ,ചെറുതും വലുതമായ കവിത ശകലങ്ങൾ ഇവയെയെല്ലാം, ഒരു പ്രത്യേക സംഗീത ശാഖയിലേക്ക് തനിമ നഷ്ടപ്പെടാതെ ഒരൊറ്റ മാലയിൽ സുഗന്ധം പരത്തുന്ന സുന്ദര പൂക്കളായി കോർത്ത് ഇങ്ങനെ സമ്മാനിക്കുന്നതിൽ ഒരു അമാനുശിക സംഗീത സ്വഭാവം കൈകൊണ്ടിട്ടുണ്ട്, അത് നമുക്ക് സ്വാഭാവികമായി കണക്കാക്കാം എങ്കിലും അത് വ്യക്തമാക്കുന്ന പുതുമയൊ മാറ്റിനിർത്താനാകില്ല,ശ്രീ  ഷഹബാസ് ഇത് ഒരു മാർകറ്റിങ്ങ് എലമന്റിൽ നിർത്തി ഇവ വിറ്റ് വലിയ കാശക്കിയിട്ടുമില്ല, പിന്നെ എന്തിനായിരുന്നു ഈ മാന്ത്രികത എന്നത് സ്വയം ചോദിക്കുമ്പോൾ, ഷഹബാസ് അമൻ എന്ന സംഗീതക്ഞ്ഞനും നമ്മളും ഏതോ ഒരു ശക്തി സംഗീതവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് ആ മാഹ ശക്തിയിൽനിന്നും ജനിച്ചുപോയ ഒരു മാജിക്കൽ ടൂൾ, എന്റെ നിഗമനത്തിൽ ഇതൊരു ടൂളാണ്, ഈ ടൂളിൽ ഭാവിയിൽ പലതും സംഭവിക്കാം, അതെ KEF1126 ഒരു മാന്തിക പ്രതലം,വീണ്ടും വീണ്ടും കേൾക്കുന്ന മാസ്മരിക സംഗീതം.
ഷാജു അത്താണിക്കൽ

കനൽ വീട്

വിദൂര യാത്രകളിൽ
തിരികെ വിളിക്കണം വീട്,
നെഞ്ചിൽ കനലെരിയുമ്പോൾ
തണലേകണം മേൽക്കൂര,
തിമിർത്ത് പെയ്യുമ്പോൾ
ഇറയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങണം ജലധാര,
വിണ്ണ് കത്തിയമരുമ്പോൾ
തടാകം പോലെ ശാന്തമാകണം ഗൃഹം,
പക്ഷെ !
കനലുകൾ ഞെരിഞ്ഞു കത്തുന്ന
ഹോമ പ്രതലമാണിന്നാ അകത്തളം,

സുഹൃത്തേ....
ഈ കാണുന്ന തിളങ്ങുന്ന ചുവപ്പ്
ചുമരിൽ നിറം തേച്ചതല്ല,
അകതാരിൽ കനൽ കത്തിയെരിയുമ്പോൾ
പ്രത്യക്ഷത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന നിറമാണിത്,
ഈ ചമയം 
നെഞ്ചുരുകുന്ന ചവർപ്പാണ്,

ആകാശം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന ചെങ്കൽ മാളിക
വിസ്മയ ചാരുതയാൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരിക്കാം,
അന്തരാത്മാവിൽ കത്തിയമരുന്ന
തീനാമ്പ് മേഘത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്നുണ്ട്
ആ ചൂടിൽ മഞ്ഞുരുകി മഴയായ് പെയ്യും,

പ്രിയാ...
നീ അകത്തേക്കിരിക്കുക
കാലിൽ ചെരുപ്പണിയുക
നിനക്കീ ഉഷ്ണം നോവേകും,
നിന്റെ കാലുകൾ
ഈ തീക്കനൽ ശീലിച്ചിട്ടില്ല,
എനിക്കീ വെന്തുരുകൽ നിത്യ കർമമാണ്,

ഭയപ്പെടേണ്ട
ഈ തീക്കാറ്റ് അടുക്കളയിൽനിന്നാണ്,
അവിടെയൊരു ജീവൻ
കത്തിയമരുന്നുണ്ട്,
പരിഭവമില്ലാത്തെ സദാ ചലിക്കുന്നുണ്ട്,
തണുക്കാൻ ഇടയ്ക്ക് വെള്ളമൊഴിക്കുന്നുണ്ട്,
അത് ചിരിച്ച്  തുള്ളുന്ന അഗ്നിദേവിയാണ്,
ഈ ചുടു കാറ്റിൽ 
ആ നിരാലംബയുടെ സങ്കടമുണ്ടായേക്കാം,
സങ്കടവും വേണ്ട 
അത് മരിക്കും വരെ കത്തുകതന്നെ ചെയ്യും
കെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതവർക്ക് ഇഷ്ടമല്ല,
ഈ ചുടു കാറ്റിൽ ഞാൻ നിഷ്ക്രിയനാണ്,

നാലാം വാതിൽക്കൽ ചെല്ലുക,
ഒന്നുമറിയാതെ
അവിടെയൊരു പുതപ്പുറങ്ങുന്നുണ്ട്
അതൊരു കുളിരിനായി
കാത്തിരിക്കുകയാണ്,

മേൽക്കൂരയിൽ മാറാലകൾക്ക് മീതെ 
ചാരങ്ങൾ വന്നടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,
അവക്കിടയിൽ
അലങ്കാര വെട്ടങ്ങൾ
എന്നെപ്പോലെ അകം കത്തി
പുറം ചിരിച്ച് നിൽക്കുന്നത് കാണാം
എന്തൊരു ഭംഗി,

എന്നെ നോക്കല്ലെ....! 
ഞാൻ ചിരിക്കുന്നുണ്ട്
ഉറപ്പാണ്,
ഉള്ളം -
പുറം മൂടിയ അഗ്നിപർവ്വതവുമേന്തി,

ഇനി നീ യാത്രയാവുക,
ഞാൻ വൈകുന്നേരത്തിനുമുമ്പ്
വാതിലടച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്
വാതിലുകൾ അമരുമ്പോൾ
ചെറിയ ശാന്തതയുണ്ട്,
രാവിൽ വീടുറങ്ങുമ്പോൾ
വിണ്ണ് താരാട്ട് പാടും,

വീടൊരു സ്വപ്നം മാത്രമാണ്,
അകം കനൽക്കാടാണ്
എത്ര തവണയാണ് ഞാൻ
എരിഞ്ഞ് തീരുന്നത്
ഈ കനൽ വീടൊരു അനുഭവമാണ്.

ക്ഷമിക്കണം

വീട്ടിലേക്ക്
ക്ഷണിക്കാതിരുന്നത്
ഇടവഴിയിലെ
മുള്ള്‌വേലി
കാലിൽ കൊളുത്തുമെന്ന്
ഭയന്നാണ്.
പാതി വഴിയിൽവെച്ച്
തിരിച്ചയച്ചത്
ചെങ്കുത്തായ ഇറക്കം
ധൃതിയിലിറങ്ങാൻ
കഴില്ലെന്നോർത്താണ്,
രാത്രിയിൽ
കൂടെവന്നപ്പോൾ
വരേണ്ടയെന്ന് പറഞ്ഞത്
മുറ്റത്തെ കിണറ്റിനു
പടവില്ലാത്തതിനാലാണ്,
വിരുന്നുവന്നപ്പോൾ
വീട്ടിൽ കിടത്താതിരുന്നത്
തറയിൽ പായ വിരിക്കാൻ
മടിയുള്ളതിനാലാണ്,
മഴയത്തുവന്നപ്പോൾ
കുടനൽകി അയച്ചത്
മേൽക്കൂരയിലെ
ഓട് ഇളകിയതിനാലാണ്,
കാറ്റടിച്ചപ്പോൾ
അഭയം നൽകാതിരുന്നത്
വീടിനു
ഉറപ്പില്ലാത്തതിനാലാണ്,
(ക്ഷമിക്കണം എന്നാണ് എഴുത്തിന് പേരിടാൻ തോന്നിയത്)
💄ഷാജു അത്താണിക്കൽ

പൂക്കളെ പുണരാൻ കൂട്ടമായ് പൂക്കളുടെ പറുദീസയിലേക്ക്



വ്യവസായ നഗരിയായ യാമ്പുവിലേക്ക് മുമ്പും പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അന്ന് കടൽ തീരവും നഗരിയുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കണ്ടിരുന്നില്ല,അരാംകൊ പ്ലാന്റിന്റേയും യാൻപെറ്റ് പ്രൊജക്ടിന്റേയും പടുകൂറ്റൻ ടാങ്കുകൾക്കരികിലെ ഹൈവേയിലൂടെ ഒരു വേഗപ്പാച്ചിൽ മാത്രമായിരുന്നു അന്നത്തെ ഓർമയിലെ ആ യാത്ര. ചരിത്രങ്ങൾ  ഉറങ്ങുന്ന പ്രധാന ഇടങ്ങളുള്ള തീരദേശമാണ് യാമ്പു,പവിഴപുറ്റുകളാൽ അലങ്കൃതമായ കടൽ തട്ടുള്ള മനോഹര ബീച്ചുകളാണ് യാമ്പുവിന്റേത്,കടലിന്റെ മാണിക്യമെന്ന് അറബ് കവികൾ വിശേഷിപ്പിച്ച മരുഭൂമിയിലെ സുന്ദര പ്രദേശം.

സൗദി അറേബ്യയിലെ ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള തുറമുഖങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് യാമ്പു,
വളരെ പണ്ട് തന്നെ യമൻ ഈജിപ്ത്‌ വ്യപാരികളുടെ സ്പൈസ് റൂട്ട്  കടന്നുപോകുന്നത് യാമ്പുവിലൂടെയാണ് , മെഡിറ്ററേനിയൻ രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നും വരുന്നവർ ഇടത്താവളമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രദേശം എന്നപേരിലും ലോക വ്യപാര മേഖലയിൽ യാമ്പു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു,ഒന്നാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് തുർക്കിയെ നേരിടാൻ സഖ്യസേന തമ്പടിച്ചിരുന്നത് ഈ മേഖലയിലായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു,ഇന്ന് സൗദിയുടെ വ്യവസായ മേഖലയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു ഇടമാണ് യാമ്പു,ജുബൈലിനേയും ചേർത്തുള്ള റോയൽ കമ്മീഷൻസിറ്റികൂടിയാണ് യാമ്പു,ചരിത്ര പ്രധാനമായ ബദർ യുദ്ധം നടന്നത് യാമ്പുവിനു അധികം വിദൂരത്തല്ല,

'കൂട്ടം ജിദ്ദ' യാമ്പുയാത്ര പ്ലാൻ ചെയ്യുമ്പോൾ ശെരിക്കും മനസ്സിലൊരു ആവേശമുണ്ടായി, ഫ്ലവർഷൊ കഴിയാൻ ഇനി അധിക ദിവസങ്ങളില്ല, ഫ്ലവർഷോയെ കുറിച്ച്  അറിഞ്ഞ സമയം തൊട്ടുള്ള ആഗ്രഹമാണ്  ഫ്ലവർഷൊ ഒന്ന് കാണണം എന്നത്, സൈഫുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കൂട്ടം യാമ്പു ട്രിപ്പ് പ്ലാൻ ചെയ്തു ദിവസങ്ങൾക്കകം തന്നെ അമ്പതിനു മുകളിൽ അംഗങ്ങൾ രെജിസ്റ്റർ ചെയ്തു, ഞാനും ഭാര്യയും കുട്ടിയും ആദ്യമേ രണ്ട് സീറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു, രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകൻ അബ്ദുൽ മജീദ് നഹയും ഭാര്യയുമെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ സീറ്റു നേടിയെടുത്തിരുന്നു,
കൂട്ടം ജിദ്ദയിലെ കുടുബങ്ങളും അംഗങ്ങളുമാണ് സഹയാത്രികർ  എന്നതുകൂടി  ആകുമ്പോൾ തീർച്ചയായും ആ യാത്ര ഒരു കലാലയ വിനോദസഞ്ചാരത്തിന്റെ  പ്രതീതിയായിരിക്കുമെന്നത് ഉറപ്പാണ്,സൈഫു ബസും മറ്റു കാര്യങ്ങളും ക്രമീകരിക്കുകയും  കാദർഭായ്  ആളുകളുടെ ബുക്കിങ്ങ് നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്തു,യാത്രക്ക് മുമ്പുതന്നെ യാത്രയുടെ ഒരോ കാര്യങ്ങളും കൂട്ടം അംഗങ്ങൾ ഒരോരുത്തരായി ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു, സമയക്രമം സിദ്ദീഖ് ഭായ് ടീമും, ഭക്ഷണം ജമാൽ നാസർ ടീമും  കൈകാര്യം ചെയ്യുമെന്ന് ഉറപ്പ് നൽകി, യാത്രയുടെ ദിവസങ്ങൾക്കു മുമ്പ് തന്നെ യാത്രക്കാരുടെ എല്ലാ രേഖകളും യാത്രക്കുള്ള വിഭവങ്ങളും തയ്യാറായിരുന്നു, ഒരു സ്കൂൾ വിനോദയാത്രക്ക് തയ്യാറെടുക്കുന്ന അതേ ആവേശത്തിലായിരുന്നു എല്ലാവരും,
പ്രവാസത്തിന്റെ ഓർമയിൽ  ഇങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് യാത്ര പോയത് മദായിൻ സ്വാലിഹിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ്,700 കിലോമിറ്ററോളമുള്ള നീണ്ടയാത്രകൾ  തെല്ല് മുഷിപ്പുളവാക്കാതെ അന്നതൊരു അഘോഷമാക്കാൻ  കാരണം അതിലെ ഓരോ അംഗവും ഊർജസ്വലരായിരുന്നു എന്നതുകൊണ്ടാണ്,
കൂട്ടത്തിന്റെകൂടെ യാത്ര തിരിക്കുമ്പോൾ  തെല്ലും  മുഷിപ്പുണ്ടാകില്ല എന്നത് മുൻ ധാരണ മാത്രമല്ല, അതൊരു ഉറപ്പുമാണ്, കാരണം അത്രയും പ്രതിഭകളും ഊർജ സ്വലരായ അംഗങ്ങളുമുള്ളൊരു സംഘടനയാണ് കൂട്ടം ജിദ്ദ,

രാവിലെ ആറേ മുപ്പതിനാണ് പുറപ്പെടുന്ന സമയം,ജിദ്ദയിലെ കാലിദ്ബിൻ വലീദ് പാർക്കിൽ നിന്നാണ് പുറപ്പെടുന്നത്, സമയത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ചില ആശങ്കകളുണ്ട്, കാരണം കുട്ടികൾ അടങ്ങുന്ന കുടുബങ്ങളാണ് കൂടുതലും,രാവിലെ ഇവരെയെല്ലാം ബസിന്റെ അടുത്തെത്തിക്കുക എന്നത് ശ്രമകരമായൊരു ജോലിയാണ് അത് സിദ്ദീക് ഭായ് ഏറ്റെടുക്കമെന്ന് ഉറപ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, വാട്സാപ്പിലെ ഗ്രൂപ്പിൽ നിരന്തരം സമയം ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു,തലേന്ന് കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനുണ്ട്,ഭക്ഷണ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ജമാൽ നാസർ ഭായിയും അവരുടെ മക്കളായ, സഫ്വാനും സർഹാനും കൂടി ആവിശ്യമുള്ള കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി നേരത്തെ തന്നെ തിരിച്ചു, രാവിലെ പോകാനുള്ളതിനാൽ അന്നത്തെ മറ്റെല്ലാ പരിപാടികളും ഉപേക്ഷിച്ച് നേരത്തെ കിടക്കണമെന്നാണ് അറിയിച്ചിട്ടുള്ളത്,

ഞാനും ഭാര്യ നിഭയും മോൾ ഫൈഹയും കൃത്യം നാലേ മുപ്പതിനുതന്നെ എണീറ്റു,ഞങ്ങളുടെ ഒരുക്കങ്ങളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് മകളെ ഒരുക്കി കഴിഞ്ഞപോഴേക്കും സമയം ആറുമണി മുഴങ്ങി, ഞങ്ങൾ കൃത്യം ആറുമണിക്ക് ബസ് വരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു, വണ്ടിയിൽ തലേന്നു വാങ്ങിയ കുബ്ബൂസും മറ്റു സാധനങ്ങളും നിറച്ച് ഞങ്ങൾ ബസ്  പുറപ്പെടുന്ന് സ്ഥലത്ത് ആദ്യം എത്തി, നിബ എപ്പേഴും പറയുന്ന കാര്യമണ്, "നിങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും നേരത്തെ എത്തും,ഇനി നമ്മൾ വെറുതെ കാത്തിരിന്ന് മുഷിയും " ഞാൻ തിരിച്ച് പറയാറുള്ളത്  "മറ്റുള്ളവർ മുഷിയുന്നതിനേക്കാളും നല്ലത് നമ്മൾ ഒറ്റക്ക് മുഷിയുന്നതാണ്, 6:20 ആയപ്പോഴേകും ആളുകൾ എത്തിത്തുടങ്ങി,  വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആദ്യമായി സൂര്യോദയമൊക്കെ കാണാലൊ എന്ന് തമാശ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നുണ്ട്, ഏകദേശം 6:30 ആയപ്പോഴേക്കും ആളുകൾ എല്ലാവരും റെഡിയായി , ബസ് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തയാതിനാൽ സ്റ്റാർട്ടിംങ്ങ്പോയന്റിൽ എത്തിച്ചേരാൻ കുറച്ച് വൈകി, ഉച്ചക്കുള്ള ഭക്ഷണവും പ്രഭാത ഭക്ഷണത്തിനുള്ള ദാൽ കറിയും അരുവി മോങ്ങത്തിനെയാണ് ഏൽപ്പിച്ചത്, ഭക്ഷണം എത്താൻ കുറച്ച് വൈകിയെങ്കിലും  അധികം താമസിയാതെ ബസ് പുറപ്പെട്ടു, എല്ലാവരും സീറ്റുകൾ ക്രമീകരിച്ചു, അപ്പോഴേക്കും ബസ് ജിദ്ദയിലെ മദീന ഹൈവേയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു, 

ഇനി യാമ്പുവാണ് ലക്ഷ്യം അതിനിടയിൽ പ്രാതൽ കഴിക്കാൻ ഒരു സ്ഥലം ടീം ലീഡർ സൈഫു കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്, അവിടെ ഇറങ്ങി പെട്ടെന്ന് തിരിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം മൈക്കിലൂടെ അനൗൺസ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്, പേരും നമ്പറും അടങ്ങിയ ചില പേപ്പറുകൾ എല്ലാവർക്കും നൽകി, ഗെയിമിനുള്ള തെയ്യാറെടുപ്പാണ് മൽസരങ്ങൾ തുടങ്ങി, ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളുമായി സമയം പോകുന്നതേ അറിയുന്നില്ല, ബസ് ജിദ്ദ പട്ടണമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വിജനമായ മരുഭൂമിയിലൂടെ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്തേക്ക് പായുന്നുണ്ട്, മരുഭൂമി ഉണരുകയാണ് ,സൂര്യ കിരണങ്ങൾ മണലിൽ സ്പർശിച്ചു തുടങ്ങി, ഇളം ചൂടിൽ മേയുന്ന ഒട്ടകക്കൂട്ടങ്ങളെ അങ്ങിങ്ങായ് കാണുന്നുണ്ട്, അനന്തമായി കിടക്കുന്ന മരുഭൂമിയെ കണ്ടപ്പോൾ കടലിനെ ഓർമ്മ വന്നു, രണ്ടിനും വലിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും എന്തൊക്കെയോ  ചില സാമ്യങ്ങൾ പോലെ,ബസിൽ ഗെയിം പൊടിപൊടിക്കുന്നുണ്ട്, ഉത്തരം കിട്ടുന്നവർ ചിരിക്കുകയും തെറ്റിയ ഉത്തരങ്ങൾക്ക് കൂവലുകളുമായി ബസ് സജീവമായിട്ടുണ്ട്, രാവിലത്തെ ഉറക്കച്ചടവെല്ലാം എല്ലാവരുടേയും വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പോൾ പ്രാതലിന്റെ ചിന്തയിലാണ് പലരും, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അനൗൺസ്മെന്റ് വന്നു, "നമ്മൾ പ്രാതൽ കഴിക്കാൻ ഇറങ്ങുകയണ്" എല്ലാവരും ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി  പ്രാഥമിക കർമങ്ങളെല്ലാം നിർവഹിച്ച്, പ്രാതലും കഴിച്ച്  പറഞ്ഞ സമയത്തുതന്നെ എല്ലാവരും ബസിൽ കേറി  , ഇനി 2 മണിക്കൂറെങ്കിലും സഞ്ചരിക്കണം

ബസ് വീണ്ടും വിജനതയിൽ മണൽ കുന്നുകൾ താണ്ടി ഹൈവേയിലൂടെ യാമ്പു ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവർ സൗദി യുവാവ് വളരെ ജാഗ്രതയോടെയാണ് വണ്ടിയോടിക്കുന്നത്, ബസിൽ വീണ്ടും ഗെയ്മുകളുമായി സൈഫു എത്തി, കുട്ടികളുടെ ചില പാട്ടുകളും ഇടക്ക് പിന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,സമയം 11:30 ആയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വാഹനം യാമ്പു ലേക്ക് പാർക്കിൽ എത്തി, ഇനി ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടാണ് ഇവിടെനിന്ന് പുറപ്പെടുക, ലേക് പാർക്കിൽ അങ്ങിങ്ങായി നിരവധി ആളുകൾ വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്, കൂടുതലും ദൂരെനിന്നു വന്നവരാണ്, ഫ്ലവർ ഷൊ ആയതിനാലാണ് ഇത്ര തിരക്ക്, ഞങ്ങൾ ബസിൽനിന്നും ഇറങ്ങി, ഫോട്ടോ എടുക്കലും സെൽഫിയുമായി പാർക്കിലൂടെ  നടന്നു , ഇടക്കൊരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ എടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് എല്ലാവരേയും ഒരു ചെറിയ കുളത്തിന്റെ അരികിൽ നിർത്തി പെട്ടെന്നൊരു ചെറിയ പൊട്ടൽ ശബ്ദവും അന്തരീക്ഷത്തിൽ വർണ കടലാസുപൊട്ടുകൾ പാറി കളിക്കുന്നതും കണ്ടു, തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കൂടെയുള്ള സിദ്ദിക് ഭായി മുഴുവൻ വെള്ളയിൽ  കുളിച്ച്  മഞ്ഞിൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഹാബി ബർത്ത്ഡേ ടു യു എന്ന്  സിദ്ദീക് ഭായിയുടെ ഭാര്യ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഭാര്യയും ടീമും ജന്മദിന സമ്മാനം കൊടുത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലായത്, മധുരവും വിളമ്പി റജീന ഭർത്താവിന്റെ ജന്മദിനം വിത്യസ്തമാക്കി, പിന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ബസിന്റെ അടുത്തേക് നടന്നു,ഹാരിസ് ഭായിയും ഷാനുവും  അഷറഫ് ഭായിയും ബിരിയാണി ചെമ്പ് പൊട്ടിച്ചു വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി, എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വണ്ടിയിലേക്കു കേറി,പിന്നീട് നേരെ ബോട്ടിങ്ങ് നടത്താനുള്ള പ്ലാനാണ്, അതിനായി അങ്ങോട്ട് യാത്ര തിരിച്ചു,ബോട്ടിങ്ങ് നടത്താനുള്ള സ്ഥലത്തിറങ്ങി നമസ്കരിച്ച് സൈഫു ബോട്ട് ബുക് ചെയ്യാൻ പോയി, അല്പനേരം ആ കടൽകാറ്റുംകൊണ്ട് ബോട്ട് വരുന്നതും കാത്തിരുന്നു, ബോട്ടിംഗ് രസകരമായൊരു അനുഭവമായി, ഇനി അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ് ചൈന പാർക്കാണ്, അവിടെ ഒന്ന് ഇറങ്ങി ബീച്ചിൽ കറങ്ങിയിട്ട് വേണം യാമ്പു ഫ്ലവർഷോ നടക്കുന്ന ഏരിയയിൽ എത്താൻ, ചൈന പാർക്കിലെത്തുമ്പോൾ സമയം  വളരെ വൈകിയിരുന്നു, പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ ഫ്ലവർ കാർപറ്റ് കാണാനുള്ള പ്ലാനാണ്, അതുകൊണ്ട് ചൈന പാർക്കിൽ അധിക സമയം തങ്ങിയില്ല, എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് തിരിച്ച് ബസിൽ കേറി തയ്യാറായി , ഫ്ലവർഷോയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു,

അധികം താമസിയാതെതന്നെ യാമ്പു ഫ്ലവർഷൊ ഏരിയയിൽ ബസ് എത്തിച്ചേർന്നു,പാർക്കിങ്ങിൽ ബസ് നിർത്തി ഒരു ഗ്രൂപ്പ്  ഫോട്ടോയും എടുത്ത് ഫ്ലവർഷോയുടെ പ്രധാന ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു,  ഫ്ലവർഷൊ കാണുവാൻ വേണ്ടി നിരവധി ആളുകൾ  അങ്ങോട്ട് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്, ചില  ആളുകൾ ഷോ കണ്ട് തിരിച്ചും നടക്കുന്നുണ്ട്, ദൂരേനിന്ന് തന്നെ ഫ്ലവർഷോയുടെ കവാടം കാണാം, അത്യാവശ്യം വലിയ ഒരു കവാടം തന്നെ ഇതിനായി നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്, കവാടത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് പൂവുകൾകൊണ്ടൊരു മനോഹരമായ വയലറ്റ് പൂക്കൾകൊണ്ട് ചുമർ നിർമ്മിച്ച് അതിൽ  വെള്ളനിറത്തിലുള്ള പൂവുകൾകൊണ്ട് യാമ്പു ഫ്ലവർഷോ എന്ന് ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അല്പം മുന്നോട്ട് ചെന്നാൽ ഗ്ലാസ് കവറിങ്ങിൽക്കൂടെ മനോഹരമായ ഫ്ലവർ കാർപെറ്റിനെ കാണാനുള്ള അവസരമുണ്ട്, ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണു പലരും, സൂര്യ പ്രകാശം പോകുന്നതിനുമുമ്പ് ഫോട്ടോകൾ എടുത്തുവെക്കാൻ അദ്നുവും അലി മഞ്ചേരിയും ധൃതിയിൽ ഫ്ലാഷുകൾ മിന്നിക്കുന്നുണ്ട്,ഞങ്ങൾ കവാടം കടന്ന് അകത്തേക്കു നടന്നു, ഫ്ലവർ കാർപറ്റിന്റെ അടുത്തെത്തി, മനോഹരം, അതിമനോഹരം, ഒരു കുന്നിൻ ചെരിവ് മുഴുവൻ പൂക്കൾ മൂടിയപോലെ, പൂമഴപെയ്തു നിറഞ്ഞ താഴ്വാരം പോലെ, എത്രയോ ദശാന്തരങ്ങളുടെ വസന്തം ഒന്നിച്ചു വന്നതുപോലെ,  വിസ്മയപ്പിക്കുന്ന വർണ്ണ കാഴ്ച,കർണാടകയിലെ ഷിമൊഗയിൽ പോയപ്പോൾ കണ്ട സൂര്യകാന്തി തോട്ടങ്ങൾ ഓർമവന്നു,അത്ഭുതം തോന്നിയത് ഈ ഊശരതയിലെങ്ങന്നെയാണീ വിസ്മയ വസന്തം തീർത്തു എന്നതാണ്,
ഫ്ലവർ കാർപറ്റിന്റെ ഒരു തഭാഗത്തുനിന്ന് മറ്റൊരു ഭാഗത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ നടന്നു,ലോകത്തിലെതന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ഫ്ലവർ കാർപറ്റാണിത്, പൂവുകളുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ചക്രവാളത്തിലേക്ക് സൂര്യൻ ധൃതിയിൽ മടങ്ങുന്നുണ്ട് , കൂടുതൽ വൈകാതെ ഷോ പാർക്കിൽ വിളക്കുകൾ തെളിഞ്ഞു രാത്രി വെളിച്ചത്തിൽ പൂവുകൾക്ക് കുറച്ചുകൂടി ഭംഗി തോന്നി, ആളുകളുടെ പ്രവാഹം അപ്പോഴും തുടരുന്നുണ്ട്, ഷോയുടെ മറ്റേ അറ്റത്ത് ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ ചിത്ര ശലഭങ്ങളെ കുറച്ച് പഠിക്കാനും കാണാനുമുള്ള ഒരു സ്റ്റാളും കണ്ടു, തിരിച്ച് ഷോപ്പിങ്ങ് സ്റ്റാളുകൾ കണ്ട് ഫ്ലവർ കാർപെറ്റിന്റെ എതിർദിശയിലൂടെ നടന്നു, കുറച്ച് ദൂരം ചെന്നപ്പോൾ മനോഹരമായ പൂക്കൾകൊണ്ട് കവാടം മ്പോലെ ഉണ്ടാക്കിയ നിർമിതികൾ കാണാം, അവിടെ ആളുകൾ ഫോട്ടൊ എടുക്കുന്നുണ്ട്,
ട്രാഫിക്ക് നിയമങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഒരു പ്രത്യേക ഇടം തന്നെയുണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്,കുട്ടികൾക്ക് ട്രാഫിക് നിയമവശങ്ങൾ കണ്ട് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള റോഡുകളും സിഗ്നലുകളും നിർമിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്,

എല്ലാം കണ്ടുകഴിഞ്ഞു എന്ന ധാരണയിൽ ഒരു ചെറിയ പൂളിന്റെ അരികിൽ ഫൈഹമോളെ നിർത്തി ഞാനും നിബയും വിശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് കുറച്ചുമാറി മറ്റൊരു കവാടം കാണുന്നത് അതിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു 
"റീസൈകിൾ ഗാർഡൻ" 
ഞാൻ തെല്ല് അതിശയിച്ച് ഒന്നൂടെ വായിച്ചു,അതെ റീ സൈകിൾ ഗാർഡൻ , അതൊരു പുതിയ ചിന്തയാണല്ലൊ! ഞാൻ നിബയോട് പറഞ്ഞു 'വാ നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാം', ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്ന പലരും  ഗാർഡന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലാണ്, തിരിച്ച് ബസിൽ എത്താൻ ഇനി അരമണിക്കൂറുണ്ട്,ഞങ്ങൾ റീസൈകിൾ ഗാർഡന്റെ അരികിലെത്തി, കാവടത്തിലെ  ഭിത്തിയിൽ ഇരുഭാഗത്തും ഗ്ലാസ് ഫ്രൈമുകളിൽ ചില സാധനങ്ങൾ നിറച്ചത് കാണുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു,ഒന്നാമത്തേതിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൾ നിറച്ചിട്ടുണ്ട്,അതിന്റെ മുകളിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് വസ്തുകൾ ഡി കമ്പോസിങ്ങിനെടുക്കുന്ന  സമയം  രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, 450 വർഷം എടുക്കുമെന്നാണ് എഴുതിവെച്ചിട്ടുള്ളത്, അടുത്ത അറയിൽ സ്റ്റെയിറൊ-ഫോമാണ് നിറച്ചിരിക്കുന്നത് 75 വർഷം എടുക്കും അത് കമ്പോസായി വരാൻ .ചില്ലു പാത്രങ്ങൾ 500 വർഷവും,പേപ്പർ പാഴ് വസ്തുക്കൾ ഒന്നുമുതൽ രണ്ട് വർഷവും,അലുമിനിയം ക്യാനുകൾ 85 വർഷവുമാണ് ഡികമ്പോസ് ചെയ്യാനുള്ള സമയം,  ഈ ക്രമത്തിൽ വ്യക്തമായി അറിവ് പകരുന്ന ഒരു പവലിയൻ തന്നെ അവിടെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്,
മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ പാഴ് വസ്തുകൾ കൊണ്ടുള്ള അനേകം ഭംഗിയുള്ള രൂപങ്ങൾ നിർമിച്ചുവെച്ചത് കാണാം, ടയറുകൾക്കൊണ്ട് മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളും ചെടിച്ചട്ടികളും ഈന്തപ്പനയുമെല്ലാം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്, പ്രത്യേക കൗതുകം തോന്നിയത് ഒഴിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൾകൊണ്ട് വലിയൊരു ബോട്ട് ഉണ്ടാക്കി വെച്ചതാണ്, ആ ബോട്ട് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന  ഇടത്തെ  റീസൈകിൾ ഐലന്റ് എന്നാണ് നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്, ഐലന്റും കടൽ വെള്ളവും 41000 ബോട്ടിൽ  മൂടികൾകൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് വായിച്ചപ്പോൾ  കൗതുകത്തോടൊപ്പം അതിശയവും തോന്നി ,പഴയ ഡ്രമ്മുകൾകൊണ്ട് നല്ല ഇരിപ്പിടങ്ങളും  കുഷ്യനും രസകരമായി നിർമിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്,ആയിരക്കണക്കിനുള്ള ഒഴിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൾ കൊണ്ട് ഒരു വലിയ മരം ഉണ്ടാക്കിയതും റിസൈകിൾ ഗാർഡനിലെ പ്രധാന ആകർഷണമാണ്, 
നമ്മുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള അവശിഷ്ടങ്ങളെ എങ്ങിനെ വളരെ ശാസ്ത്രീയമായി ക്രമീകരിക്കാം എന്ന അറിവ് ആ റീസൈകിൾ ഗാർഡൻ കാഴ്ചക്കാർക്ക് പകർന്നു തരുന്നുണ്ട്, നമ്മൾ ദിനേന വലിച്ചെറിയുന്ന പല വസ്തുക്കളും ഭൂമിയിൽ  ഉണ്ടാക്കികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദോഷ വശങ്ങളും അവയെ എന്തു രീതിയിൽ ട്രീറ്റ് ചെയ്യണമെന്നും  റീസൈകിൾ ഗാർഡൻ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്, പുതിയ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇത്തരം ഗാർഡനുകൾക്ക് എത്രത്തോളം പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് യാമ്പു ഫ്ലവർഷോയിലെ റീസൈക്കിൾ ഗാർഡൻ നമ്മെ മനസ്സിലക്കി തരുന്നുണ്ട്, ഫ്ലവർഷോയിൽ ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും മൂല്യമുള്ളതും മനസ്സിനെ കൗതകമുണർത്തിയതുമായ കാഴ്ച ആ റീസൈക്കിൾ ഗാർഡനാണ്, അതിനു മുൻകൈ എടുത്തവരെ എത്ര  അഭിനന്ദിച്ചാലും മതിയാകില്ല,

ഫ്ലവർ കാർപറ്റും റീസൈകിൾ ഗാർഡനുമെല്ലാം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു, തിരിച്ച് ബസിലേക്ക് നടക്കുകയാണ്, മരുഭൂമിയുടെ ഈ  ചൂടിൽ ഇത്ര മനോഹരമയി ഇതെല്ലാം നിർമിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് കേരളത്തിൽ ഇതൊന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല എന്നത് തെല്ല് ആശങ്കയോടെയുള്ള ചിന്തിച്ചു,
ബസിൽ എല്ലാവരും ഹാജരായി, എല്ലാവരുടേയും മുഖത്ത് ക്ഷീണത്തിന്റെ വിചിത്ര ഭാവങ്ങൾ മിന്നിമറയുന്നുണ്ട്, വാഹനം ജിദ്ദയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുകയാണ്, ബസിൽ ബഷീർ ഭായിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അന്താക്ഷരി നടക്കുന്നുണ്ട്, ചിലർ ഉറക്കത്തിലേക്ക് മെല്ലെ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്,
യാത്രകളിൽ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് പരിമിതികളുണ്ട്, പക്ഷെ യാത്രയിലുടനീളം ലഭിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങൾ അനന്തമാണ്,

യാത്രകൾ ലക്ഷ്യങ്ങളെക്കാൾ അനുഭവങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാവട്ടെ.

പൂക്കളെ പുണരാൻ കൂട്ടമായ് പൂക്കളുടെ പറുദീസയിലേക്ക് ഷാജു അത്താണിക്കൽ



വ്യവസായ നഗരിയായ യാമ്പുവിലേക്ക് മുമ്പും പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അന്ന് കടൽ തീരവും നഗരിയുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കണ്ടിരുന്നില്ല,അരാംകൊ പ്ലാന്റിന്റേയും യാൻപെറ്റ് പ്രൊജക്ടിന്റേയും പടുകൂറ്റൻ ടാങ്കുകൾക്കരികിലെ ഹൈവേയിലൂടെ ഒരു വേഗ പാച്ചിൽ മാത്രമായിരുന്നു അന്നത്തെ ഓർമയിലെ ആ യാത്ര,ചരിത്രങ്ങൾ  ഉറങ്ങുന്ന പ്രധാന ഇടങ്ങളുള്ള തീരദേശമാണ് യാമ്പു,പവിഴപുറ്റുകളാൽ അലങ്കൃതമായ കടൽ തട്ടുള്ള മനോഹര ബീചുകളാണ് യാമ്പുവിന്റേത്,കടലിന്റെ മാണിക്യമെന്ന് അറബ് കവികൾ വിശേഷിപ്പിച്ച മരുഭൂമിയിലെ സുന്ദര പ്രദേശം,

സൗദി അറേബ്യയിലെ ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള തുറമുഖങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് യാമ്പു,
വളരെ പണ്ട് തന്നെ യമൻ ഈജിപ്ത്‌ വ്യപാരികളുടെ സ്പൈസ് റൂട്ട്  കടന്നുപോകുന്നത് യാമ്പുവിലൂടെയാണ് , മെഡിറ്ററേനിയൻ രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നും വരുന്നവർ ഇടത്താവളമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രദേശം എന്നപേരിലും ലോക വ്യപാര മേഖലയിൽ യാമ്പു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു,ഒന്നാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് തുർക്കിയെ നേരിടാൻ സഖ്യസേന തമ്പടിച്ചിരുന്നത് ഈ മേഖലയിലായിരുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു,ഇന്ന് സൗദിയുടെ വ്യവാസായ മേഖലയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു ഇടമാണ് യാമ്പു,ജുബൈലിനേയും ചേർത്തുള്ള റോയൽ കമ്മീഷൻസിറ്റികൂടിയാണ് യാമ്പു,ചരിത്ര പ്രധാനമായ ബദർ യുദ്ധം നടന്നത് യാമ്പുവിനു അധികം വിദൂരത്തല്ല,

'കൂട്ടം ജിദ്ദ' യാമ്പുയാത്ര പ്ലാൻ ചെയ്യുമ്പോൾ ശെരിക്കും മനസ്സിലൊരു ആവേശമുണ്ടാക്കി, ഫ്ലവർഷൊ കഴിയാൻ ഇനി അധിക ദിവസമില്ല, ഫ്ലവർഷോയെ കുറിച്ച്  അറിഞ്ഞ സമയം തൊട്ടുള്ള ആഗ്രഹമാണ്  ഫ്ലവർഷൊ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഒന്ന് പോകണം എന്നത്, സൈഫുവിന്റെ നേത്രത്വത്തിൽ കൂട്ടം യാമ്പു ട്രിപ്പ് പ്ലാൻ ചെയ്ത ദിവസങ്ങൾക്കകം തന്നെ അമ്പതിനു മുകളിൽ അംഗങ്ങൾ രെജിസ്ടർ ചെയ്തു, ഞാനും ഭാര്യയും കുട്ടിയും ആദ്യമേ രണ്ട് സീറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു, രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകൻ അബ്ദുൽ മജീദ് നഹയും ഭാര്യയുമെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ സീറ്റു നേടിയെടുത്തിരുന്നു,
കൂട്ടം ജിദ്ദയിലെ കുടുബങ്ങളും അംഗങ്ങളുമാണ് സഹയാത്രികർ  എന്നതുകൂടി  ആകുമ്പോൾ തീർച്ചയായും ആ യാത്ര ഒരു കലാലയ വിനോദസഞ്ചാരത്തിന്റെ  പ്രതീതിയായിരിക്കുമെന്നത് ഉറപ്പാണ്,സൈഫു ബസും മറ്റു കാര്യങ്ങളും ക്രമീകരിക്കുകയും  കാദർഭായ്  ആളുകളുടെ ബുക്കിങ്ങ് നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്തു,യാത്രക്ക് മുമ്പുതന്നെ യാത്രയുടെ ഒരോ കാര്യങ്ങളും കൂട്ടം അംഗങ്ങൾ ഒരോരുത്തരായി ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു, സമയകൃമം സിദ്ദീഖ് ഭായ് ടീമും, ഭക്ഷണം ജമാൽ നാസർ ടീമും  കൈകാര്യം ചെയ്യുമെന്ന് ഉറപ്പ് നൽകി, യാത്രയുടെ ദിവസങ്ങൾക്കു മുമ്പ് തന്നെ യാത്രക്കാരുടെ എല്ലാ രേഖകളും യാത്രക്കുള്ള വിഭവങ്ങളും തെയ്യാറായിരുന്നു, ഒരു സ്കൂൾ വിനോദയാത്രക്ക് തയ്യാറെടുക്കുന്ന അതേ ആവേശത്തിലായിരുന്നു എല്ലാവരും,
പ്രവാസത്തിന്റെ ഓർമയിൽ  ഇങ്ങനെ ഒരുമിച്ച് യാത്ര പോയത് മദായിൻ സ്വാലിഹിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ്,700 കിലോമിറ്ററോളമുള്ള നീണ്ടയാത്രകൾ  തെല്ല് മുശിപ്പുളവാക്കാതെ അന്നതൊരു അഘോഷമാക്കാൻ  കാരണം അതിലെ ഓരോ അംഗവും ഊർജസ്വലരായിരുന്നു എന്നതുകൊണ്ടാണ്,
കൂട്ടത്തിന്റെകൂടെ യാത്ര തിരിക്കുമ്പോൾ  തെല്ല്  മുശിപ്പുണ്ടാകില്ല എന്നത് മുൻ ധാരണ മാത്രമല്ല, അതൊരു ഉറപ്പുമാണ്, കാരണം അത്രയും പ്രതിഭകളും ഊർജ സ്വലരായ അംഗങ്ങളുള്ളൊരു സംഘടനയാണ് കൂട്ടം ജിദ്ദ,

രാവിലെ ആറേ മുപ്പതിനാണ് പുറപ്പെടുന്ന സമയം,ജിദ്ദയിലെ കാലിദ്ബ്നു വലീദ് പാർക്കിൽ നിന്നാണ് പുറപ്പെടുന്നത്, സമയത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ചില ആശങ്കകളുണ്ട്, കാരണം കുട്ടികൾ അടങ്ങുന്ന കുടുബങ്ങളാണ് കൂടുതലും,രാവിലെ ഇവരെയെല്ലാം ബസിന്റെ അടുത്തെത്തിക്കുക എന്നത് ശ്രമകരമായൊരു ജോലിയാണ് അത് സിദ്ദീക് ഭയ് ഏറ്റടെക്കാം എന്നും ഉറപ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, വാട്സപ്പിലെ ഗ്രൂപ്പിൽ നിരന്തരം സമയം ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു,തലേന്ന് കുറച്ച് സാദനങ്ങൾ വാങ്ങാനുണ്ട്,ഭക്ഷണ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ജമാൽ നാസർ ഭായിയും അവരുടെ മക്കളായ, സർഹാനും സ്ഫാനുംകൂടി ആവിശ്യമുള്ള കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി നേരത്തെ തന്നെ തിരിച്ചു, രാവിലെ പോകാനുള്ളതിനാൽ അന്നത്തെ മറ്റെല്ലാ പരിപാടികളും ഉപേക്ഷിച്ച് നേരത്തെ കിടക്കണമെന്നാണ് അറിയിച്ചിട്ടുള്ളത്,

ഞാനും ഭാര്യ നിഭയും മോൾ ഫൈഹയും കൃത്യം നാലേ മുപ്പതിനുതന്നെ എണീറ്റു, ഒരുക്കങ്ങളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് മകളെ ഒരുക്കി കഴിഞ്ഞപോഴേക്കും സമയം ആറുമണി മുഴങ്ങി, ഞങ്ങൾ കൃത്യം ആറുമണിക്ക് ബസ് വരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു, വണ്ടിയിൽ തലേന്നു വാങ്ങിയ കുമ്പുസും മറ്റും സാധനങ്ങളും നിറച്ച് ഞങ്ങൾ ബസ്  പുറപ്പെടുന്ന് സ്ഥലത്ത് ആദ്യം എത്തി, നിബ എപ്പേഴും പറയുന്ന കാര്യമണ്, "നിങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും നേരത്തെ എത്തും,ഇനി നമ്മൾ വെറുതെ കാത്തിരിന്ന് മുശിയും " ഞാൻ തിരിച്ച് പറയാറുള്ളത്  "മറ്റുള്ളവർ മുശുയുന്നതിനെക്കാളും നല്ലത് നമ്മൾ ഒറ്റക് മുശിയുന്നതാണ്, 6.20 ആയപ്പോഴേകും ആളുകൾ എത്തിതുടങ്ങി,  വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആദ്യമായി സൂര്യോദയമൊക്കെ കാണാലൊ എന്ന് തമാശ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നുണ്ട്, ഏകദേശം 6.30 ആയപ്പോഴേക്കും ആളുകൾ എല്ലാവരും റെഡിയായി , ബസ് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തയാതിനാൽ സ്റ്റാർട്ടിംപോയന്റിൽ എത്തിച്ചേരാൻ കുറച്ച് വൈകി, ഉച്ചക്കുള്ള ഭക്ഷണവും പ്രഭാത ഭക്ഷണത്തിനുള്ള ഡാൽ കറിയും അരുവി മോങ്ങത്തിനെയാണ് ഏൽപ്പിച്ചത്, ഭക്ഷണം എത്താൻ കുറച്ച് വൈകിയെങ്കിലും  അധികം താമസിയാതെ ബസ് പുറപ്പെട്ടു, എല്ലാവരും സീറ്റുകൾ ക്രമീകരിച്ചു, അപ്പോഴേക്കും ബസ് ജിദ്ദയിലെ മദീന ഹൈവേയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു, 

ഇനി യാമ്പുവാണ് ലക്ഷ്യം അതിനിടയിൽ പ്രാതൽ കഴിക്കൻ ഒരു സ്ഥലം ടീം ലീഡർ സൈഫു കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്, അവിടെ ഇറങ്ങി പെട്ടെന്ന് തിരിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം മൈക്കിലൂടെ അനോൺസ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്, പേരും നമ്പറും അടങ്ങിചില പേപ്പറുകൾ എല്ലാവർക്കും നൽകി, ഗെയിമിനുള്ള തെയ്യാറെടുപ്പാണ് മൽസരങ്ങൾ തുടങ്ങി ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും ആയി സമയം പോകുന്നതേ അറിയുന്നില്ല, ബസ് ജിദ്ദ പട്ടണമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വിജനമായ മരുഭൂമിയിലൂടെ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്തേക്ക് പായുന്നുണ്ട്, മരുഭൂമി ഉണരുകയാണ് സൂര്യ കിരണങ്ങൾ മണലിൽ സ്പർശിച്ചു തുടങ്ങി, ഇളം ചൂടിൽ മേയുന്ന ഒട്ടകക്കൂട്ടങ്ങളെ അങ്ങിങ്ങായ് കാണുന്നുണ്ട്, അനന്തമായി കിടക്കുന്ന മരുഭൂമിയെ കണ്ടപ്പോൾ കടലിനെ ഓർമ വന്നു, രണ്ടിനും വലിയ വെത്യാസങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും എന്തൊക്കെയൊ  ചിലസാമ്യങ്ങൾ പോലെ,ബസിൽ ഗെയിം പൊടിപൊടിക്കുന്നുണ്ട്, ഉത്തരം കിട്ടുന്നവർ ചിരിക്കുകയും തെറ്റിയ ഉത്തരങ്ങൾക്ക് കൂവലുകളുമായി ബസ് സജീവമായിട്ടുണ്ട്, രാവിലത്തെ ഉറക്കചടവെല്ലാം എല്ലാവരുടേയും വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പോൾ പ്രാതലിന്റെ ചിന്തയിലാണ് പലരും, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അനോൺസ്മെന്റ് വന്നു, "നമ്മൾ പ്രാതൽ കഴിക്കാൻ ഇറങ്ങുകയണ്" എല്ലാവരും ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി  പ്രാഥമിക കർമങ്ങളെല്ലാം നിർവഹിച്ച്, പ്രാതലും കഴിച്ച്  പറഞ്ഞ സമയത്തുതന്നെ എല്ലാവരും ബസിൽ കേറി  , ഇനി 2 മണിക്കൂറെങ്കിലും സഞ്ചരിക്കണം

ബസ് വീണ്ടും വിജനതയിൽ മണൽ കുന്നുകൾ താണ്ടി ഹൈവേയിലൂടെ യാമ്പു ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവർ സൗദി യുവാവ് വളരെ ജാഗ്രതയോടെയാണ് വണ്ടിയോടിക്കുന്നത്, ബസിൽ വീണ്ടും ഗെയ്മുകളുമായി സൈഫു എത്തി, കുട്ടികളുടെ ചില പാട്ടുകളും ഇടക്ക് പിന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,സമയം 11.30 ആയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വാഹനം യാമ്പു ലേക്ക് പാർക്കിൽ എത്തി, ഇനി ഉച്ച ഭക്ഷണം ക്ഴിച്ചിട്ടാണ് ഇവിടെനിന്ന് പുറപ്പെടുക, ലേക് പാർക്കിൽ അങ്ങിങ്ങായി നിരവധി ആളുകൾ വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്, കൂടുതലും ദൂരെനിന്നു വന്നവരാണ്, ഫ്ലവർ ഷൊ ആയതിനാലാണ് ഇത്ര തിരക്ക്, ഞങ്ങൾ ബസിൽനിന്നും ഇറങ്ങി, ഫോട്ടൊ എടുക്കലും സെൽഫിയുമായി പാർക്കിലൂടെ  നടന്നു , ഇടക്കൊരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ എടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് എല്ലാവരേയും ഒരു ചെറിയ കുളത്തിന്റെ അരികിൽ നിർത്തി പെട്ടെന്നൊരു ചെറിയ പൊട്ടൽ ശബ്ദവും അന്തരീക്ഷത്തിൽ വർണ കടലാസുപൊട്ടുകൾ പാറി കളിക്കുന്നതും കണ്ടു, തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കൂടെയുള്ള സിദ്ദിക് ഭായി മുഴുവൻ വെള്ളയിൽ  കുളിച്ച്  മഞ്ഞിൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഹാബി ബർത്ത്ഡേ ടു യു എന്ന്  സിദ്ദീക് ഭായുടെ പാര്യം ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞപോഴാണ് ഭാര്യയും ടീമും ജന്മദിന സമ്മാനം കൊടുത്തതാണെന്ന് മനസ്സിലായത്, മധുരവും വിളമ്പി റജീന ഭർത്താവിന്റെ ജന്മദിനം വിത്യസ്തമാക്കി, പിന്നെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ബസിന്റെ അടുത്തേക് നടന്നു,ഹാരിസ് ഭായിയും ഷാനുവും  അഷറഫ് ഭായിയും ബിരിയാണി ചെമ്പ് പൊട്ടിച്ചു വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി, എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വണ്ടിയിലേക്കുകേറി,പിന്നീട് നേരെ ബോട്ടിങ്ങ് നടത്താനുള്ള പ്ലാനാണ്, അതിനായി അങ്ങോട്ട് യാത്ര തിരിച്ചു,ബോട്ടിങ്ങ് നടത്താനുള്ള സ്ഥലത്തിറങ്ങി നമസ്കരിച്ച് സൈഫു ബോട്ട് ബുക് ചെയ്യാൻ പോയി, അല്പനേരം ആ കടൽകാറ്റുംകൊണ്ട് ബോട്ട് വരുന്നതും കാത്തിരുന്നു, ബോട്ടിംഗ് രസകരമായൊരു അനുഭവമായി, ഇനി അടുത്ത സ്റ്റോപ്പ് ചൈന പാർക്കാണ്, അവിടെ ഒന്ന് ഇറങ്ങി ബീച്ചിൽ കറങ്ങിയിട്ട് വേണം യാമ്പു ഫ്ലവർഷോ നടക്കുന്ന ഏരിയയിൽ എത്താൻ, ചൈന പാർക്കിലെത്തുമ്പോൾ സമയം  വളരെ വൈകിയിരുന്നു, പകൽ വെളിച്ചതിൽ ഫ്ലവർ കാർപറ്റ് കാണാനുള്ള പ്ലാനാണ്, അതുകൊണ്ട് ചൈന പാർക്കിൽ അധിക സമയം തങ്ങിയില്ല, എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് തിരിച്ച് ബസിൽ കേറി തയ്യാറായി , ഫ്ലവർഷോയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു,

അദികം താമസിക്കാതെതന്നെ യാമ്പു ഫ്ലവർഷൊ ഏരിയയിൽ ബസ് എത്തിച്ചേർന്നു,പാർക്കിങ്ങിൽ ബസ് നിർത്തി ഒരു ഗ്രൂപ്പ്  ഫോട്ടൊയും എടുത്ത് ഫ്ലവർഷോയുടെ പ്രധാന ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു,  ഫ്ലവർഷൊ കാണുവാൻ വേണ്ടി നിരവധി ആളുകൾ  അങ്ങോട്ട് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്, ചില  ആളുകൾ ഷോ കണ്ട് തിരിച്ചും നടക്കുന്നുണ്ട്, ദൂരേനിന്ന് തന്നെ ഫ്ലവർഷോയുടെ കവാടം കാണാം, അത്യാവശ്യം വലിയ ഒരു കാവാടം തന്നെ ഇതിനായി നിർമിച്ചിട്ടുണ്ട്, കാവടത്തിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ പൂവുകൾകൊണ്ടൊരു മനോഹരമായ വയലറ്റ് പൂക്കൾകൊണ്ട് ചുമർ നിർമിച്ച് അതിൽ  വെള്ളനിറത്തിലുള്ള പൂവുകൾകൊണ്ട് യാമ്പു ഫ്ലവർഷോ എന്ന് ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അല്പം മുന്നോട്ട് ചെന്നാൽ ഗ്ലാസ് കവറിങ്ങിൽക്കൂടെ മനോഹരമായ ഫ്ലവർ കാർപെറ്റിനെ കാണാനുള്ള അവസരമുണ്ട്, ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണു പലരും, സൂര്യ പ്രകാശം പോകുന്നതിനുമുമ്പ് ഫോട്ടോകൾ എടുത്തുവെക്കാൻ അദ്നുവും അലി മഞ്ചേരിയും ദൃതിയിൽ ഫ്ലാഷുകൾ മിന്നിക്കുന്നുണ്ട്,ഞങ്ങൾ കാവാടം കടന്ന് അകത്തേക്കു നടന്നു, ഫ്ലവർ കാർപറ്റിന്റെ അടുത്തെത്തി, മനോഹരം, അതിമനോഹരം, ഒരു കുന്നിൻ ചെരിവ് മുഴുവൻ പൂക്കൾ മൂടിയപോലെ, പൂമഴപെയ്തു നിറഞ്ഞ താഴ്വാരംമ്പോലെ, എത്രയോ ദശാന്തരങ്ങളുടെ വസന്തം ഒന്നിച്ചു വന്നതുപോലെ,  വിസ്മയപ്പിക്കുന്ന വർണ്ണ കാഴ്ച,കർണാടകയിലെ ഷിമൊഗയിൽ പോയപ്പോൾ കണ്ട സൂര്യകന്തി തോട്ടങ്ങൾ ഓർമവന്നു,അത്ഭുതം തോന്നിയത് ഈ ഊശരതയിലെങ്ങന്നെയാണീ വിസ്മയ വസന്തം തീർത്തു എന്നതാണ്,
ഫ്ലവർ കാർപറ്റിന്റെ ഒരു തഭാഗത്തുനിന്ന് മറ്റൊരു ഭാഗത്തേക് ഞങ്ങൾ നടന്നു,ലോകത്തിലെതന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ഫ്ലവർ കാർപറ്റാണിത്, പൂവുകളുടെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ചക്രവാളത്തിലേക്ക് സൂര്യൻ ദൃതിയിൽ മടങ്ങുന്നുണ്ട് , കൂടുതൽ വൈകാതെ ഷോ പാർക്കിൽ വിളക്കുകൾ തെളിഞ്ഞു രാത്രി വെളിച്ചത്തിൽ പൂവുകൾക്ക് കുറച്ചുകൂടി ഭംഗി തോന്നി, ആളുകളുടെ പ്രവാഹം അപ്പോഴും തുടരുന്നുണ്ട്, ഷോയുടെ മറ്റേ അറ്റത്ത് ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ ചിത്ര ശലഭങ്ങളെ കുറച്ചി പഠിക്കാനും കാണാനുമുള്ള ഒരു സ്റ്റാളും കണ്ടു, തിരിച്ച് ഷോപ്പിങ്ങ് സ്റ്റാളുകൾ കണ്ട് ഫ്ലവർ കാർപെറ്റിന്റെ എതിർദിശയിലൂടെ നടന്നു, കുറച്ച് ദൂരം ചെന്നപ്പോൾ മനോഹരമായ പൂക്കൾകൊണ്ട് കാവാടമ്പോലെ ഉണ്ടാക്കിയ നിർമിതികൾ കാണാം, അവിടെ ആളുകൾ ഫോട്ടൊ എടുക്കുന്നുണ്ട്,
ട്രാഫിക്ക് നിയമങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഒരു പ്രത്യേക ഇടം തന്നെയുണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്,കുട്ടികൾക്ക് ട്രാഫിക് നിയമവശങ്ങൾ കണ്ട് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള റോഡുകളും സിഗ്നലുകളും നിർമിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്,

എല്ലാം കണ്ടുകഴിഞ്ഞു എന്ന ദാരണയിൽ ഒരു ചെറിയ പൂളിന്റെ അരികിൽ ഫൈഹമോളെ നിർത്തി ഞാനും നിബയും വിശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ്, കുറച്ചുമാറിയൊരു കവാടം കാണുന്നത് അതിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു 
"റീസൈകിൾ ഗാർഡൻ" 
ഞാൻ തെല്ല് അതിശയിച്ച് ഒന്നൂടെ വായിച്ചു,അതെ റീ സൈകിൾ ഗാർഡൻ , അതൊരു പുതിയ ചിന്തയാണല്ലൊ! ഞാൻ നിബയോട് പറഞ്ഞു 'വ നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാം', ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്ന പലരും  ഗാർഡന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലാണ്, തിരിച്ച് ബസിൽ എത്താൻ ഇനി അരമണിക്കൂറുണ്ട്,ഞങ്ങൾ റീസൈകിൾ ഗാർഡന്റെ അരികിലെത്തി, കാവടത്തിലെ  ബിത്തിയിൽ ഇരുഭാഗത്തും ഗ്ലാസ് ഫ്രൈമുകളിൽ ചില സാധനങ്ങൾ നിറച്ചത് കാണുന്നുണ്ട് അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു,ഒന്നാമത്തേതിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൾ നിറച്ചിട്ടുണ്ട്,അതിന്റെ മുകളിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് വസ്തുകൾ ഡി കമ്പോസിങ്ങിനെടുക്കുന്ന  സമയം  രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, 450 വർഷം എടുക്കുമെന്നാണ് എഴുതിവെച്ചിട്ടുള്ളത്, അടുത്ത അറയിൽ സ്റ്റെയിറൊ-ഫോമാണ് നിറച്ചിരിക്കുന്നത് 75 വർഷം എടുക്കും അത് കമ്പോസായി വരാൻ .ചില്ലു പാത്രങ്ങൾ 500 വർഷവും,പേപ്പർ പാഴ് വസ്തുക്കൾ ഒന്നുമുതൽ രണ്ട് വർഷവും,അലുമിനിയം ക്യാനുകൾ 85 വർഷവുമാണ് ഡികമ്പോസ് ചെയ്യാനുള്ള സമയം,  ഈ ക്രമത്തിൽ വ്യക്തമായി അറിവ് പകരുന്ന ഒരു പവലിയൻ തന്നെ അവിടെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്,
മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ പാഴ് വസ്തുകൾ കൊണ്ടുള്ള അനേകം ഭംഗിയുള്ള രൂപവങ്ങൾ നിർമിച്ചുവെച്ചത് കാണാം, ടയറുകൾക്കൊണ്ട് മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളും ചെടിച്ചട്ടികളു ഈന്തപ്പനയുമെല്ലാം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്, പ്രത്യേക കൗതുകം തോന്നിയത് ഒഴിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൾകൊണ്ട് വലിയൊരു ബോട്ട് ഉണ്ടാക്കി വെച്ചതാണ്, ആ ബോട്ട് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന  ഇടത്തെ  റീസൈകിൾ ഐലന്റ് എന്നാണ് നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്, ഐലന്റും കടൽ വെള്ളവും 41000 ബോട്ടിൽ  മൂടികൾകൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് വായിച്ചപ്പോൾ  കൗതുകത്തോടൊപ്പം അതിശയവും തോന്നി ,പഴയ ഡ്രമ്മുകൾകൊണ്ട് നല്ല ഇരിപ്പിടങ്ങളും  കുഷ്യനും രസകരമായി നിർമിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്,ആയിരക്കണക്കിനുള്ള ഒഴിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൾ കൊണ്ട് ഒരു വലിയ മരം ഉണ്ടാക്കിയതും റിസൈകിൾ ഗാർഡനിലെ പ്രധാന ആകർഷണമാണ്, 
നമ്മുകു ചുറ്റുമുള്ള അവശിഷ്ടങ്ങളെ എങ്ങിനെ വളരെ ശാസ്ത്രീയമായി ക്രമീകരിക്കാം എന്ന അറിവ് ആ റീസൈകിൾ ഗാർഡൻ കാഴ്ചക്കാർക്ക് പകർന്നു തരുന്നുണ്ട്, നമ്മൾ ദിനേന വലിച്ചെറിയുന്ന പല വസ്തുക്കളും ഭൂമിയിൽ  ഉണ്ടാക്കികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദോശ വശങ്ങളും അവയെ എന്തു രീതിയിൽ ട്രീറ്റ് ചെയ്യണമെന്നും  റീസൈകിൾ ഗാർഡൻ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്, പുതിയ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇത്തരം ഗാർഡനുകൾക്ക് എത്രത്തോളം പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്ന് യാമ്പു ഫ്ലവർഷോയിലെ റീസൈക്കിൾ ഗാർഡൻ നമ്മെ മനസ്സിലക്കി തരുന്നുണ്ട്, ഫ്ലവർഷോയിൽ ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും മൂല്യമുള്ളതും മനസ്സിനെ കൗതകമുണർത്തിയതുമായ കാഴ്ച ആ റീസൈക്കിൾ ഗാർഡനാണ്, അതിനു മുൻകൈ എടുത്തവരെ എത്ര  അഭിനന്ദിച്ചാലും മതിയാകില്ല,

ഫ്ലവർ കാർപറ്റും റീസൈകിൾ ഗാർഡനുമെല്ലാം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു, തിരിച്ച് ബസിലേക്ക് നടക്കുകയാണ്, മരുഭൂമിയുടെ ഈ  ചൂടിൽ ഇത്രമനോഹരമയി ഇതെല്ലാം നിർമിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് കേരളത്തിൽ ഇതൊന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല എന്നത് തെല്ല് ആശങ്കയോടെയുള്ള ചിന്തിച്ചു,
ബസിൽ എല്ലാവരും ഹാജരായി, എല്ലാവരുടേയും മുഖത്ത് ക്ഷീണത്തിന്റെ വിചിത്ര ഭാവങ്ങൾ മിന്നിമറയുന്നുണ്ട്, വാഹനം ജിദ്ദയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുകയാണ്, ബസിൽ ബഷീർ ഭായിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അന്താക്ഷരി നടക്കുന്നുണ്ട്, ചിലർ ഉറക്കത്തിലേക്ക് മെല്ലെ ആഴ്നിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്,
യാത്രകളിൽ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് പരിമിതികളുണ്ട്, പക്ഷെ യാത്രയിലുടനീളം ലഭിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങൾ അനന്തമാണ്, യാത്രകൾ ലക്ഷ്യങ്ങളെക്കാൾ അനുഭവങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാവാട്ടെ.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...