നമ്മൾ നമ്മളായിരിക്കും

അങ്ങനെ
യല്ലെങ്കിൽ പോലും!,
ആ പുഴയെ
അപ്പാടെ
ചുവപ്പിച്ചേക്കാൻ
പാകത്തിനു
വേട്ടക്കാർ
നിരന്തരം അമ്പുകൾ
തൊടുത്തുവിട്ടേക്കാം,
നോട്ടംകൊണ്ട് പോലും
വീഴ്ത്തുന്ന
വിഷക്കണ്ണുള്ള
മൃഗങ്ങളുണ്ടായേക്കാം,
ആർത്തിരമ്പുന്നൊരു
കടൽ
വീടിനുമുമ്പിൽ
അലറന്നുണ്ടായിരിക്കാം,
തെല്ല്
ഭയമില്ലാതെ
പങ്കായവുമായി
തിരകളെ മുറിച്ച്
മുന്നോട്ട് പോകുക തന്നെ,
ചുവന്ന പുഴ
കടലിനെ
കരയിപ്പിച്ചേക്കാം,
കടലാഴങ്ങളിൽ
ഇളക്കമില്ലാത്ത
ഞാനവനെ
കണ്ടെത്തുംവരെ.....

തീ

ഒരൊറ്റ
മുറിയൻവാക്ക്
അവരുടെ
ഭൂതകാല
കോട്ടകൾവരെ
തച്ചുടാക്കാൻ
സാധിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
അതൊരു
തീയാണ്,
ചളുങ്ങിയ
ഇരുമ്പ് പാളിയിൽനിന്ന്
മൂർച്ചയുള്ള
വാളുണ്ടാക്കുമ്പോലെ
വാക്കുകളെ നീ
മൂർച്ചയൂട്ടി കരുതുക,
അവന്റെ
പേനയിലെ
മഷി
ഖനികളിലെ
ലോഹംമ്പോലെയാണ്,
ആമൂല്യമായവയെ
തട്ടിയെടുക്കാൻ
ആവിശ്യക്കാരുണ്ട്,
ദ്രവ്യം ഘനീഭവിക്കുന്ന
നിന്റെ കടലാസുകൾ
ചിലരെ
അസ്വസ്ഥരക്കും

സഞ്ചാരി

വഴി കണ്ടെത്തിയവന്
വചനമില്ല,
വഴികളിലെല്ലാം
അവനുള്ളതുണ്ട് തന്നെ,
യാത്രികന്റെ കാലുകൾ നോക്കൂ
മഷി തീരാത്ത എഴുത്താണിപോലെ,
അവയെത്ര പുതിയ
സൂക്തങ്ങളാണ് രചിക്കുന്നത്-
പാറകളിൽ,
തരിശ് ഭൂമികയിൽ,
വചനം ഉരുവിട്ട്
തുറങ്കിലകപ്പെട്ടവരേ,
നിങ്ങൾ യാത്ര ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ
ആ ഉടൽ വെറും മൃതം,
പ്രണയത്തിലേക്കും
പ്രപഞ്ചത്തിലേക്കും
പ്രയാണം ചെയ്യുക
തീർച്ചയായും പൂക്കൾ
പുഷ്പിക്കുകയും
വസന്തം പൂവണിയുകയും ചെയ്യും.

കവിതകളിലേക്ക് തന്നെ

കവിതകൾ
കാറ്റിനോട്
കഥ പറഞ്ഞപ്പോൾ
ഒരു മനസ്സ്
മഴ നനഞ്ഞു,
കഥകൾ വറ്റിയ
കടൽ
ഈർപ്പം നുകർന്ന്
നോവുകൾ
അയവിറക്കി,
വേനൽ പറഞ്ഞ
കഥയുടെ
ചിന്തയിൽ
ഒരുമഴ
പെടുന്നനെ പെയ്തു,
ആവനാഴിയിൽ
ബാക്കിവന്നൊരസ്ത്രം
മേഘക്കീറിലേക്ക്
ഉന്നം നോക്കി,
ഇനി
കവിതകൾ
മഞ്ഞു
കണങ്ങളായി
നിന്റെ
മേനിയെ
തണുപ്പിക്കട്ടെ.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...