മൂൺവാലിയിലെ നിലാവിലൊരു രാപ്പാർക്കൽ

യാത്ര നിലാവിനോടൊപ്പമാകണം, നിഴലുകൾ മുറിച്ച് കടന്ന് നഗരത്തിന്റെ നിയോൺ വെളിച്ചം അവസാനിക്കുന്നിടത്തേക്കുമാകണം,രാവിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം മെന്നെഞ്ഞെടുത്ത കുന്നിൻ ചെരിവുകളുടെ ത്രിമാന രൂപങ്ങൾ കാണണം,നിലാവിൽ തെളിയുന്ന മരങ്ങളുടെ ചില്ലകളിലെ ശില്പ ചാരുതയ്ക് താഴെ മണലിൽ കിടന്ന് ആകാശം നോക്കി  ഉമ്പായിയേയും ഷഹബാസിനേയും ബാബുരാജിനേയുമെല്ലാം ഉറക്കെ പാടണം, അതെ ആ ആഗ്രഹം തന്നെയാണ് സാധിച്ചത്, ജിദ്ദയിൽനിന്നും  133 കിലോമീറ്റർ അകലെ ഉസ്ഫാനടുത്ത് മൂൺവാലിയിൽ പോയി ഞങ്ങൾ രാപാർത്തു.

യാത്രകൾ എപ്പൊ സംഭവിക്കുമെന്ന് ഒരിക്കലും അനുമാനിക്കാൻ സാധിക്കില്ല,തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വഴികളൊന്നും തന്നെ ചിലപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കണമെന്നുമില്ല,അങ്ങനെ സംഭവിച്ചതാണ് ഈ യാത്രയും, സാദത്തിനോടും കൊമ്പനോടും സംസാരത്തിനിടയിൽ വെറുതെ പറഞ്ഞ മൂൺ വാലി യാത്ര പെടുന്നനെ സംഭവിച്ചു, കൂടെ ആരൊക്കെ എന്നത് ഒരു നിരീക്ഷണവുമില്ലാതിരിക്കുമ്പോഴാണ് അഷറഫ് മാവൂരിനെ വിളിക്കാമെന്ന് കൊമ്പനും സാദത്തും പറഞ്ഞത്,യാത്രക്ക് വളരെ അടുത്ത നിമിശങ്ങളിലാണ് ജിദ്ദയിലെ പ്രഗത്ഭരെ സഹയാത്രികരായി കിട്ടിയത്  പ്രശസ്ത എഴുതുക്കാരൻ അബു ഇരിങ്ങാട്ടിരിയും, ജിദ്ദ കിങ് ആബുല്ലസീസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രഫസർ  ഇസ്മായിൽ മരുതേരിതേരിയും പിന്നെ സമീർ കാക്കുവും,

നഗരം രാവിൻ സ്വർണ്ണ വെളിച്ചത്തിൽ സുന്ദരിയായി ചമയുന്നുണ്ട്, വെളിച്ചമേറ്റ് മക്ക മദീന ഹൈവേയുടെ ഇരു ഭാഗത്തുമുള്ള കെട്ടിടങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന കാഴ്ച നഗരത്തിന്റെ അതി സൗന്ദര്യമാണ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്,നഗരം രാത്രിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,മക്ക മദീന ഹൈവേയിലൂടെ ഞങ്ങളും യാത്ര ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി,ദൂരങ്ങളെ അടുപ്പിക്കുന്ന റോഡുകൾ നീണ്ടു നിവർന്ന് കിടക്കുകയാണ്,ചീറിപ്പായുന്ന യന്ത്ര ജീവനുകൾക്ക് കൂടെ ഞങ്ങളുടെ ശകടവും മത്സരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, വണ്ടിയിൽ അബുക്കയുടെ സാഹിത്യം കൊടുമ്പിരി കൊണ്ടു എതിർ വാദങ്ങളുമായി പ്രഫസറും ,എല്ലാത്തിനും നിരൂപണം പറഞ്ഞ് കൊമ്പനും എല്ലാം കേട്ട് ഞാൻ വാഹനവും നിയന്ത്രിച്ചു നേരത്തോടൊപ്പം പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു,

നിയോൺ വെളിച്ചങ്ങൾ അവാസിനിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ച് വാഹനത്തിന്റെ വെളിച്ചം ലക്ഷ്യങ്ങൾ തേടി മുമ്പോട്ട് കുതിക്കുകയാണ്, മണൽക്കുന്നുകൾ ചെറിയ നിലാവിൽ ഇരുണ്ട രൂപങ്ങളായി ഇരു ദിശകളിൽ കാണുന്നുണ്ട്,ഒഴിഞ്ഞ മണൽ പരപ്പുകൾക്ക് അകലെ എവിടെയൊക്കെയോ ജീവനുകളുണ്ടെന്ന് അറിയിക്കുന്ന മിന്നാമിന്നി തെളിച്ചങ്ങൾ, അകലെയുള്ള വെളിച്ചത്തെ അടുപ്പിച്ചും ദുരേക് അകറ്റിയും പാതകൾ മണലിലൂടെ ഞങ്ങളെ ഒഴുക്കികൊണ്ട് പോകുന്നുണ്ട്,രാത്രി അതിന്റെ മൗന സ്വരൂപത്തിലാഴ്ന്നിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു,വഴി വിജനതയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്,വാഹനങ്ങൾ നന്നെ കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു,ചുറ്റും ഇരുട്ടിന്റെ മതിലുകളാൽ പ്രദേശങ്ങളെ അവ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്, വാഹനം കുന്നുകളും ചെരിവുകളുംതാണ്ടികൊണ്ട് മൂൺ വാലി ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു,

'മദീന ഹൈവേയിൽനിന്ന്  ഉസ്ഫാൻ റോഡിനു കുറച്ച് സഞ്ചരിച്ച് എത്തിപ്പെടുന്ന സ്ഥലമാണ് മൂൺ വാലി, രാത്രിയിൽ മരുഭൂമിയിൽ രാപാർക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഈഇടം ഉപയോഗിക്കുന്നത്,നഗരത്തിന്റെ തിക്കും തിരക്കുകളും മാറ്റിനിർത്താനാണ് കൂടുതലും ഈ ഒഴിഞ്ഞ മരുഭൂമിയിൽ ആളുകൾ എത്തിപ്പെടുന്നത്, ആകാശം വളരെ വ്യക്തമാകുന്ന ഒരു ഉയർന്ന സ്ഥലം എന്നതിനാലായിരിക്കാം ഇതിനെ മൂൺ വാലി എന്ന് പേരിട്ടത്,
ചെറിയ ചെറിയ കുന്നുകളും പാറകളുമായാണ് ഈ സ്ഥലം കാണുപ്പെടുന്നത്'
ഫോട്ടോഗ്രാഫർ കമാൽ അയച്ചുതന്ന ലോക്കേഷ ലാറ്റിറ്റ്യൂഡ് നമ്പർ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഞങ്ങളുടെ യാത്ര,ലോക്കേഷ വളരെ വ്യക്തമായതിനാൽ ഏകദേശം അവിടെ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു


ഞങ്ങൾ റോഡിൽനിന്നും വണ്ടി മരുഭൂമിയുടെ ചെറിയ വഴിയിലേക്ക്  തിരിച്ചു, വണ്ടികൾ സ്തിരം പോയ വഴിയിലെ മണൽ പാടുകളിലൂടെ യാത്ര തുടർന്നു, മരുഭൂമിയുടെ പല സ്ഥലങ്ങളിലായി ടെന്റുകൾ കെട്ടി  അറബികൾ തീയ്യും കത്തിച്ച് ഷീഷയും വലിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് കാണാം, അവരെല്ലാം ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലാണ്,ചിലർ മരുഭൂമിയിൽ ആകാശം കണ്ട് മലർന്ന് കിടക്കുന്നു,
മൂന്ന് കുന്നുകൾക്ക് നടുവിൽ ഒരു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിലായി ഞ്ഞങ്ങൾ വണ്ടികൾ പാർക്ക് ചെയ്തു,അബുക്കയും പ്രഫസ മരുതേരിയും അടങ്ങുന്ന സംഘം നിരപ്പായ  സ്ത്ഥലം കണ്ടെത്തി ഇരിപ്പിടം തയ്യാറാക്കി,കൊമ്പൻ തീ കത്തിക്കാനുള്ള വിറക് കൂട്ടാൻ തുടങ്ങി സാധത്തും മാവൂരും തീ കൂമ്പാരമുണ്ടാക്കി,ഷമീർക്ക പല തരത്തിലുള്ള ഫോട്ടോകൾ പകർത്താനും തുടങ്ങിയിരുന്നു,
ആദ്യം  ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള തെയ്യാടെപ്പാണ്, സുഫ്രവിരിച്ച് ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് ചർച്ചകളിലേക്ക് മുഴുകി,

മൂൺ വാലിയിലെ ആകാശം ആതീവ സുന്ദരമാണ്,ഞങ്ങൾ എത്തിച്ചേരുന്നത് പൂർണ്ണ ചന്ദ്രനുള്ള രാവിൽ തന്നെയായിരുന്നതിനാൽ മരുഭൂമി ചന്ദ്രരശ്മികളാൽ കുളിച്ച്  നൃത്തമാടുന്നൊരു  അപ്സരസ്സിനെപ്പോലെ ഞ്ഞങ്ങളെ വരവേറ്റിരിക്കുകയാണ്,
ചുറ്റുമുള്ള കുന്നുകൾ ഏതോ ശില്പികൾ കൊത്തിവെച്ച വെൺകൽ പ്രതിമകളെപ്പോലെ നിലാവിൽ തലപൊക്കി അതിധികളെ തുറിച്ച് നോക്കുന്നുണ്ട്,അപരിചിതരായതിനാലായിരിക്കാം കാറ്റ് ചെറിയ തണുപ്പിൽ മെല്ലെ തൊട്ടുരുമ്പി വീശുന്നത്,പകലിൽ വെയിൽകൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ച മണലുകൾ രാവിന്റെ തണുപ്പിൽ നിശബ്ദമായി ഉറങ്ങുക്കയാണ്,
ഈ രാവിൽ ചന്ദ്രൻ എല്ലാമറന്നു പ്രകാശിക്കുകയാണ്,ആകാശം അലകൃതമാക്കാൻ നക്ഷത്രങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ട്, എല്ലാംകൂടി നോക്കുമ്പോൾ ഇന്ന് ആകാശത്തിൽ ഏതോ ഇത്സവ പ്രതീതിയാണ് ജനിപ്പിക്കുന്നത്,മനസ്സ് മയക്കുന്ന കാഴ്ച, ഓമ്മകൾ അയവിറക്കി ആകശം കണ്ട് മരുഭൂമിയിൽ കിടക്കാൻ രസകരം തന്നെ,അനുഭവങ്ങളുടെ കാറ്റിരമ്പൽ അകലെനിന്ന് വ്യക്തമായി കേൾക്കാം, അനിവർചനീയമായ അനുഭവമാണ് നിലാവിലെ മരുഭൂമി സമ്മാനിക്കുന്നത്,

പതിനഞ്ച് മിനുട്ട് കണ്ണടച്ച് നിശബ്ദമായിരിക്കാൻ അബുക്കയും പ്രഫസറും എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു ,ഞങ്ങൾ നിശബ്ദമായി, ആ നിശബ്ദതിയിൽ ഞങ്ങൾ കാതുകൾ മാത്രം തുറന്ന് മൗനമായിരുന്നു, വിദൂരതയിൽനിന്ന് എവിടെനൊക്കെയോ ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്നു, ഏതോ വഴിയുലൂടെ വാഹനം ചീറിപായുന്നു,എത്രയോ ദൂരനിന്ന്  കുറുനരികൾ കൂവുന്നു,ആവ്യക്തമായ എത്രയോ സംഗീതങ്ങൾ,വിദൂരത്തൊരു കുട്ടി കരയുന്നു,അങ്ങ് ദൂരെ ആരോ നമ്മളെയെല്ലാം വിളിക്കുന്നപോലെ,മനോഹരമായ സംഗീതം,ദുഖ സാന്ദ്രമായ തേങ്ങൽ, കടലിരമ്പൽ , നിശബ്ദതിയിലങ്ങനെ എത്ര ശബ്ദങ്ങൾ കാറ്റിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്നു,

അർദ്ധ രാത്രി പിന്നിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,തണുത്ത മരുക്കാറ്റ് മണലുകളെ തണുപ്പിച്ചൊകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങൾ കൂട്ടിയിട്ട വിറക് ഒരു മൂലയിൽ കത്തികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്,കനലുകളിൽ തീകത്തി പടരുന്ന ചെറിയ ശബ്ദങ്ങൾ ആ നിശബ്ദതിയിൽ വ്യക്തമായികേൾക്കാം,എല്ലാത്തിലുമൊരു സഗീത മയം,
അഷറഫ് മവൂർ ബാബുക്കയെ പാടി തുടങ്ങു, ആ രാവിന്റെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ സമയമെന്നൊക്കെ പറയാം, ആരുമൊന്ന് പാടിപ്പോകുന്ന  മനോഹര യാമം,ഓർമ്മകളിൽനിന്ന്  അബുക്കയും മരുതേരി സാറും പഴമയുടെ ഗസലുകൾ ഉറക്കെ ഉറക്കെ പാടി നിശ്ബ്ദതയെ നിശ്ഫലമാക്കി, കൊമ്പൻ ഷഹബാസിനെ പിന്തുടർന്നു,എത്ര സമയങ്ങൾ അതിലെത്ര വരികൾ, ആ പ്രപഞ്ചം സംഗീതത്തെ മാത്രമെ ആ സമയത്ത് അനുവദിക്കുകയൊള്ളു എന്ന് തോന്നിപ്പോയി, ഒരോ ശ്വാസോച്ഛാസവും ഏതോ ഒരു പാട്ടിന്റെ പല്ലവിയാകുന്ന പ്രതീക പാതിരാവ്,

വീണ്ടും നിശബ്ദത താളംകെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ചിലർ മണലിൽ വിരിപ്പിൽ ആകാശം കണ്ട് ഉറക്കത്തെ പുൽകാൻ തുടങ്ങുന്നു, കൊമ്പൻ ജിന്നിനെ തിരഞ്ഞ് അടുത്തുള്ള മലയിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്,സമീർക്ക ഓരോ നിമിശവും ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുകയാണ്,
രാവ് പുലർച്ചയിലേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, പെടുന്നനെ ജിന്നുകളുടെ ചർച്ചയിലേക്കും പ്രേതങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളിലേക്കും സംസാരം മാറി, അബുക്ക പണ്ട് രാത്രി ജിന്നിനെ നേരിൽ കണ്ട അനുഭവും, കൊമ്പൻ സ്വയം ആത്മാവിനെ എറ്റെടുത്ത കഥയുമെല്ലാം പൊടിപൊടിക്കുന്നു,അങ്ങനെ ആ ചർച്ചയും അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് മടങ്ങാൻ സമയമായി, അടുത്ത ചെറിയ കുന്നിൽ നിന്ന് നിലാവിനേയും ചേർത്തൊരു ഫോട്ടം പകർത്തി ഞങ്ങൾ ആ മണൽ പരപ്പിനോട് പതുക്കെ വിടപറഞ്ഞ് ജിദ്ദയേയും ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി, 

മരുഭൂമിക്ക് ഒരു പാട് കഥകൾ പറയാനുണ്ട്,
കൊടും ചൂടിന്റെയും തണുപ്പിന്റെയും സഹന കഥകൾ,
കറ്റും മണലുമൊന്നിക്കുന്ന വിശ്വ പ്രണയത്തിന്റെ ഇഷ്ട കഥകൾ, 
ഇരുട്ടിന്റെ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന കഥകൾ,
വിജനതയിലെ ചൂളംവിളിയുടെ രസ കഥകൾ,
ഒന്നുമില്ലായ്മയിലും എല്ലാത്തിനേയും സ്വീകരിച്ച സ്നേഹ കഥകൾ,
ആരോടും മിണ്ടാനില്ലാത്ത മൗനത്തിന്റെ കഥകൾ,
അങ്ങനെ എത്രയെത്ര മരുഭൂമി കഥകൾ......................

തുഴയട്ടെ ഞാൻ


ആർത്തിരമ്പുന്നൊരു
കടലുണ്ട് വാതിൽക്കൽ,
വീട്ടു പടിക്കലിൽനിന്നത് 
കാറ്റുമൊന്നിച്ച് തിരയായ്
വീടു വിഴുങ്ങുമ്പോഴേക്കുമൊരു
വഞ്ചിയുമായ് എത്തണം,
ചാരുപടിയിലെ ജീവനുകളെ
ചാരത്തു നിർത്തണം,
ആഞ്ഞു തുഴയുന്ന
പങ്കായവുമായി
കാറ്റിനെതിരെ
ഒഴുക്കിനെതിരെ
തുഴഞ്ഞ്-തുഴഞ്ഞീ
ആർത്തിരമ്പുന്ന
കടൽ കടക്കണം,
അത് കണ്ടവർ
എന്റെ പങ്കായത്തിന്റെ
എന്റെ തുഴച്ചിലിന്റെ
പോരിശ പറഞ്ഞ്
വള്ളപ്പാട്ട് പാടും,
മുങ്ങിത്താഴുന്ന
മീനുകളുണ്ടല്ലൊ!
അവർക്ക്......
അവർക്ക്-
കുശുമ്പാകട്ടെയീവഞ്ചി.
ചത്ത് പൊന്തുന്നവയോട്
അറപ്പല്ല
വെറും വെറുപ്പാണ്,
അവരോർത്തില്ല
ഈ കടലിനു വീട്ടുപേരുകൾ
കുല മഹിമകൾ
പണ നിലവാരങ്ങളെന്നിവ
ഓർമ്മയില്ലെന്ന്,
ഓർക്കുക
കരയിൽ,
അരികിൽ
ആർത്തിരമ്പുന്നൊരു
കടലുണ്ടെന്ന്.
*ഷാജു അത്താണിക്കൽ

ഷഹബാസ് അമന്റെ KEF1126 എന്ന സൂഫി ആൽബം











പരമ്പരാഗത  സൂഫി സംഗീതത്തിന്റെ രീതിയേ അല്ല,അതിന്റെ മട്ടും , ഭാവവുമൊന്നുമല്ല, മലയാളത്തിന് ഒട്ടും പരിചിതമല്ലാത്തൊരു വേറിട്ട സംഗീത യാത്ര, ആ യാത്രക്ക് വേണ്ടി ഒരു വലിയ കുന്നിന്  അരികിലൂടെ ഷഹബാസ് അമൻ  KEF1126 എന്ന പഴയ ജീപ്പ് ഒരു കോട്ടവും സംഭവിക്കാതെ ഒരു പുതിയ വഴി തെളിയിച്ച് അതിന്റെ ഏറ്റവും ഉയരത്തിലേക്ക് ഓടിച്ച് കേറ്റുകയാണ്, അവിടെ ചെന്നിട്ട് , ഉച്ചത്തിൽ ഇങ്ങനെ പാടുന്നു 
" ദർവേഷ്-----
ദർവേഷ്---
മഹമൂദുര ചെയ്തൊരു-
സങ്കട കാവ്യം കേൾക്കൂ
കേൾക്കൂ...."
,കവിതയുടെ ഉൾവഴികൾ,ചൂടുള്ള മണൽ തരികൾ , കറുത്തതും വെളുത്തതുമായ ഇടങ്ങൾ എന്നിവയെ അതേപോലെ നിലനിർത്തി വരികളിലെ ചില നിമിത്തങ്ങളെ ഉസ്താദ് കാറ്റിനൊപ്പം കറക്കി ഉയർത്തി പറത്തി അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് സ്വതന്ത്രമാക്കി,ചിന്തയിൽ നിന്ന് ചിന്തയിലേക്ക് തന്നെയുള്ള മടങ്ങിപ്പോക്കാണ്  KEF1126 എന്ന മലയാളം സൂഫി റൂട്ട് എന്ന ആൽബം,അതിനായി പാട്ടുകാരനും കേൾവിക്കാരനും ഒരേ രേഖയിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്,
അതും അദ്ധേഹത്തിനൊരു കമ്പൽസറി എലമന്റല്ല,കൂടെ വരുന്നവർ അങ്ങനെ വന്നുകൊള്ളും എന്നാണ് ഗായകൻ പ്രത്യാശാ ഭരിതനാകുന്നത്,


"മക്കാവിൽ കറു കറുത്തതാമൊരു കല്ല്, 
അജറുൽ അസ്‌വദ്‌!
മദിനാവിൽ ചുക ചുകന്നതാം 
ഒരു പനിനീർമുത്ത്‌,
നാമം മുഹമ്മദ്‌!
ഇസ്മുഹു അഹ്‌മദ്‌........"
ഷഹബാസ് അമൻ KEF1126 എന്ന പേരിനെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നുണ്ട്,"അതൊരു പഴയ ജീപ്പിന്റെ നമ്പറാണ്, "ഞങ്ങൾ മലബാറുകാർക്ക് സെവൻസ് ഫുട്ബാൾ ഒരു ഹരമാണ്,പാടം കൊയ്താൽ പന്ത് കളി തുടങ്ങിയാൽ ഞങ്ങൾ കളിക്കാൻ പോയിരുന്നത് ഒരു ജീപ്പിലായിരുന്നു,തോറ്റും ജയിച്ചും വരുന്നത് അതിൽ തന്നെയാണ്" ആ പ്രതീകമാണ് കൺസ്പറ്റിൽ കൊണ്ട് വരുന്നത്, ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക ഇടം അവിടെ നിന്ന് എങ്ങിനെയാണ് പരമമായ സത്യത്തെ മനസിലാക്കുന്നത് എന്ന രീതി,
ജീപ് (KEF1126) ഒരു പ്രതീകമാത്രമാണ്, ആ ഇടത്തിൽ തന്നെ ഉണ്ട് നിന്റെ സ്വർഗ്ഗവും നരഗവും, അവിടെതന്നെയാണ് ദൈവവും എന്ന് പറയാതെ പറയുന്ന അത്മീയ വിസ്മയമാണ് പകർന്നു തരുന്നത്, എനിട്ട് ഇങ്ങനെ പാടി, "നരകത്തിൽ തീയ്യില്ലാ
സ്വർഗത്തിൽ തോട്ടവുമില്ലാ
എല്ലാം നിന്റെ ഉള്ളിൽ
നിന്റെ ഉള്ളിൽ
നിന്റെ ഉള്ളിൽ"
ഇതിന്റെയെല്ലാം ഭാഹ്യമായ അർത്ഥമല്ല വിലയിരുത്തേണ്ടത്, വരികൾ ചിലതിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാണ്, അത്തരം പ്രതിഭിംഭങ്ങളെ മുന്നിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് വിശ്വാസത്തിന്റെ പരമമായ സത്യത്തിലേക്കാണ് ഷഹബാസ് അമൻ  എന്ന  സംഗീതക്ഞ്ഞൻ നമ്മളെ കൊണ്ട് പോകുന്നത്,
എല്ലാത്തിന്റെയും മുമ്പിൽ ദൈവം വെച്ച കരുണയും സ്നേഹവുമാണ് ജീവിതമെന്ന്  വരികളിൽ ആകെമൊത്തം പ്രതിപാധിക്കുന്നുണ്ട്
"അരുണാചല മലയിലുമുണ്ടാ കരുണ..! 
ധ്യാന ,മൌന രമണ..!
അണ്ണാവിന്‍ തിരുമലയില്‍ നിത്യം 
ഉയിര്‍പ്പോരേയൊരു ശരണ ..
നീയാര്‍ ? നീയാര്‍ ?' "എന്ന് പാടുമ്പോൾ പ്രണയത്തിന്റെയും കരുണയുടേയും മാസ്മരിക നൃതം പ്രപഞ്ചത്തിലാകമാനം ഒഴുക്കുന്നുണ്ട് ഈ സൂഫി സംഗീതധാര,അങ്ങിനെ കാണുന്ന ആ വഴി ഇന്ന് മാത്രമല്ല, ആ ഈണം നിരവധി വഴികൾക്ക് വളമാകുന്നുണ്ട്,അത് തന്റെ ചിന്തക്കൊതുകുന്നരീതിയിൽ സംഭവിക്കുന്നു,



"ഒരു മരത്തെ നോക്കൂ..ഒരു മരത്തെ നോക്കൂ .....
വേരുകള്‍ മണ്ണിന്നടിയില്‍ ...
അടിയില്‍..അടിയില്‍.അടിയിൽ‍ - പക്ഷെ 
കാണാം അതിന്‍റെ അടയാളം
ഇലയില്‍..ഇലയില്‍..ഇലയില്‍ !"
റൂമിയുടെ വരികളിലെ അർത്ഥങ്ങൾക്ക് പുതിയ പ്രാകാശം നൽകുന്ന സഗീത യാത്ര,എനിട്ട് സഹബാസ് ഇങ്ങനെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു
"ഈ നമ്പര്‍ പ്ലെയിറ്റ് അങ്ങനെയുള്ള ഒരു യാത്രക്ക് നമ്മളെ പ്രേരിപ്പിക്കുമെങ്കില്‍ സന്തോഷം തന്നെ .എന്തെന്നാല്‍ ,സ്വര്‍ഗ നരകങ്ങള്‍ കൊണ്ട് സെറ്റ്ല്‍ ചെയ്യാവുന്ന ഒന്നല്ല ഈ യാത്ര !ഹിമാലയത്തില്‍ അവസാനിക്കുന്നതുമല്ല.
''അനന്തത ..അനന്തത'' ...എന്ന് ട്രിപ്പ് വിളിക്കും ഈ ജീപ്പ് !
''യാ അല്ലാഹ്'' എന്ന്‍ ചക്രങ്ങള്‍ കയറിയിറങ്ങും ...
ഒന്നും അവസാനിക്കുന്നില്ല ...."

ഭക്തിയുടെ മറ്റൊരു രൂപത്തെയാണ് കവിതകളിലുടനീളം പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്, പ്രാചീന അറബ് കവി റാബിയയുടെ വരികൾ മനോഹരമായി സംഗീതം നലകിയത് കവിതയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആരും ഒന്ന് ഇരുന്ന് കേൾക്കും, മലയാളത്തിൽ ഇത്തരം കവിതകളെ ഇങ്ങനെ ആവിശ്കരിക്കാൻ ഇനിയാരും മുമ്പോട്ട് വരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല, ഇതിനു മുമ്പും അത് സംഭവിച്ചിട്ടില്ല  എന്ന ചരിത്രവും KEF1126നു തന്നെ ആയിരിക്കും,
"ഈമാന്‍.. 
എന്‍റെ ഈമാന്‍... എന്‍റെ ഈമാന്‍...
ദൈവാനുരാഗത്താല്‍ ജ്വലിക്കുന്നു ..!
അത് സുബര്‍ക്കര്‍ക്കത്തിനായല്ല ...വെറും
സുബര്‍ക്കര്‍ക്കത്തിനായല്ല ...
സുബര്‍ക്കത്തിനാണെങ്കില്‍ എനിക്കു നരകം തന്നേക്കൂ ...
എനിക്കു നരകം തന്നേക്കൂ ...
കലാം -ഏ-റാബിയ ! കലാം -ഏ-റാബിയ !കലാം -ഏ-റാബിയ !"
റാബിയയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ വിശ്വതലങ്ങളെ സഗീതാ അകമ്പടിയോടെ സാംസ്കാരിക കേരളത്തിന്റെ വിശാലതയിലേക്ക് എത്തിക്കുക എന്നതിൽ വലിയ വിസ്മയമാണ് KEF നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് പറയേണ്ടിവരും, ഇത് വരെ കേരള സംഗീത മേഘലയിൽ ഒരാൾക്കും ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്ത ഒരു വഴി തിരഞ്ഞെടുത്ത സംഗീതക്ഞ്ഞൻ തന്നെയാണ് ഷഹബാസ് അമാൻ,വിഷാദത്തിലാഴ്ത്തുന്ന ശബ്ദം വിന്ന്യാസം പ്രാർത്ഥനയുടെ വിശിഷ്ടതയിലേക്കാണ് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്,


ഷഹബാസ് അമൻ പറയുന്നത് , നിങ്ങൾ ഹൃദയകൊണ്ട് കേൾക്കുക,ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക,സ്നേഹംകൊണ്ട് പാടാൻ ശ്രമിക്കൂ എന്നാണ് പറയുഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്,അപ്പോൾ സങ്കടങ്ങൾ മാറ്റപ്പെടും,എന്നിട്ട് കരയാൻ പറയുന്നുണ്ട്,ആ കരച്ചിലിലും ചില അത്മീയ ശാന്തതയുണ്ട്,
"മിഴിനീരിന്‍ മഴ പെയ്യാതെ 
കോപാഗ്നി ശമിക്കുകില്ല ....
കരയൂ ....കരയൂ...കരയൂ...
മിഴിനീര്‍ നിന്നെ കഴുകും 
മിഴിനീര്‍ നിന്നെ കഴുകും"
ഓരോ ചിന്തകളും വ്യത്യസ്തമാണ് അപേക്ഷയുടെ അങ്ങേ അറ്റത്തേക്ക് എത്തുക,പ്രകമ്പനങ്ങൾകൊണ്ട് സംഗീതം തീർക്കുക കൈകൾ ഉയർത്തി പറയുക,അത് അത്മ സമർപ്പണംകൊണ്ട് നേടാനാകുക,എനിങ്ങനെയുള്ള സിദ്ധാന്ത തലങ്ങളെ കവിതയും സഗീതവുമായി കൂട്ടി ഉറപ്പിക്കുന്നു,

നിരവധി കവികളുടെ വരികൾ,ചെറുതും വലുതമായ കവിത ശകലങ്ങൾ ഇവയെയെല്ലാം, ഒരു പ്രത്യേക സംഗീത ശാഖയിലേക്ക് തനിമ നഷ്ടപ്പെടാതെ ഒരൊറ്റ മാലയിൽ സുഗന്ധം പരത്തുന്ന സുന്ദര പൂക്കളായി കോർത്ത് ഇങ്ങനെ സമ്മാനിക്കുന്നതിൽ ഒരു അമാനുശിക സംഗീത സ്വഭാവം കൈകൊണ്ടിട്ടുണ്ട്, അത് നമുക്ക് സ്വാഭാവികമായി കണക്കാക്കാം എങ്കിലും അത് വ്യക്തമാക്കുന്ന പുതുമയൊ മാറ്റിനിർത്താനാകില്ല,ശ്രീ  ഷഹബാസ് ഇത് ഒരു മാർകറ്റിങ്ങ് എലമന്റിൽ നിർത്തി ഇവ വിറ്റ് വലിയ കാശക്കിയിട്ടുമില്ല, പിന്നെ എന്തിനായിരുന്നു ഈ മാന്ത്രികത എന്നത് സ്വയം ചോദിക്കുമ്പോൾ, ഷഹബാസ് അമൻ എന്ന സംഗീതക്ഞ്ഞനും നമ്മളും ഏതോ ഒരു ശക്തി സംഗീതവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് ആ മാഹ ശക്തിയിൽനിന്നും ജനിച്ചുപോയ ഒരു മാജിക്കൽ ടൂൾ, എന്റെ നിഗമനത്തിൽ ഇതൊരു ടൂളാണ്, ഈ ടൂളിൽ ഭാവിയിൽ പലതും സംഭവിക്കാം, അതെ KEF1126 ഒരു മാന്തിക പ്രതലം,വീണ്ടും വീണ്ടും കേൾക്കുന്ന മാസ്മരിക സംഗീതം.
ഷാജു അത്താണിക്കൽ

കനൽ വീട്

വിദൂര യാത്രകളിൽ
തിരികെ വിളിക്കണം വീട്,
നെഞ്ചിൽ കനലെരിയുമ്പോൾ
തണലേകണം മേൽക്കൂര,
തിമിർത്ത് പെയ്യുമ്പോൾ
ഇറയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങണം ജലധാര,
വിണ്ണ് കത്തിയമരുമ്പോൾ
തടാകം പോലെ ശാന്തമാകണം ഗൃഹം,
പക്ഷെ !
കനലുകൾ ഞെരിഞ്ഞു കത്തുന്ന
ഹോമ പ്രതലമാണിന്നാ അകത്തളം,

സുഹൃത്തേ....
ഈ കാണുന്ന തിളങ്ങുന്ന ചുവപ്പ്
ചുമരിൽ നിറം തേച്ചതല്ല,
അകതാരിൽ കനൽ കത്തിയെരിയുമ്പോൾ
പ്രത്യക്ഷത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന നിറമാണിത്,
ഈ ചമയം 
നെഞ്ചുരുകുന്ന ചവർപ്പാണ്,

ആകാശം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന ചെങ്കൽ മാളിക
വിസ്മയ ചാരുതയാൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരിക്കാം,
അന്തരാത്മാവിൽ കത്തിയമരുന്ന
തീനാമ്പ് മേഘത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്നുണ്ട്
ആ ചൂടിൽ മഞ്ഞുരുകി മഴയായ് പെയ്യും,

പ്രിയാ...
നീ അകത്തേക്കിരിക്കുക
കാലിൽ ചെരുപ്പണിയുക
നിനക്കീ ഉഷ്ണം നോവേകും,
നിന്റെ കാലുകൾ
ഈ തീക്കനൽ ശീലിച്ചിട്ടില്ല,
എനിക്കീ വെന്തുരുകൽ നിത്യ കർമമാണ്,

ഭയപ്പെടേണ്ട
ഈ തീക്കാറ്റ് അടുക്കളയിൽനിന്നാണ്,
അവിടെയൊരു ജീവൻ
കത്തിയമരുന്നുണ്ട്,
പരിഭവമില്ലാത്തെ സദാ ചലിക്കുന്നുണ്ട്,
തണുക്കാൻ ഇടയ്ക്ക് വെള്ളമൊഴിക്കുന്നുണ്ട്,
അത് ചിരിച്ച്  തുള്ളുന്ന അഗ്നിദേവിയാണ്,
ഈ ചുടു കാറ്റിൽ 
ആ നിരാലംബയുടെ സങ്കടമുണ്ടായേക്കാം,
സങ്കടവും വേണ്ട 
അത് മരിക്കും വരെ കത്തുകതന്നെ ചെയ്യും
കെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതവർക്ക് ഇഷ്ടമല്ല,
ഈ ചുടു കാറ്റിൽ ഞാൻ നിഷ്ക്രിയനാണ്,

നാലാം വാതിൽക്കൽ ചെല്ലുക,
ഒന്നുമറിയാതെ
അവിടെയൊരു പുതപ്പുറങ്ങുന്നുണ്ട്
അതൊരു കുളിരിനായി
കാത്തിരിക്കുകയാണ്,

മേൽക്കൂരയിൽ മാറാലകൾക്ക് മീതെ 
ചാരങ്ങൾ വന്നടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,
അവക്കിടയിൽ
അലങ്കാര വെട്ടങ്ങൾ
എന്നെപ്പോലെ അകം കത്തി
പുറം ചിരിച്ച് നിൽക്കുന്നത് കാണാം
എന്തൊരു ഭംഗി,

എന്നെ നോക്കല്ലെ....! 
ഞാൻ ചിരിക്കുന്നുണ്ട്
ഉറപ്പാണ്,
ഉള്ളം -
പുറം മൂടിയ അഗ്നിപർവ്വതവുമേന്തി,

ഇനി നീ യാത്രയാവുക,
ഞാൻ വൈകുന്നേരത്തിനുമുമ്പ്
വാതിലടച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്
വാതിലുകൾ അമരുമ്പോൾ
ചെറിയ ശാന്തതയുണ്ട്,
രാവിൽ വീടുറങ്ങുമ്പോൾ
വിണ്ണ് താരാട്ട് പാടും,

വീടൊരു സ്വപ്നം മാത്രമാണ്,
അകം കനൽക്കാടാണ്
എത്ര തവണയാണ് ഞാൻ
എരിഞ്ഞ് തീരുന്നത്
ഈ കനൽ വീടൊരു അനുഭവമാണ്.

ക്ഷമിക്കണം

വീട്ടിലേക്ക്
ക്ഷണിക്കാതിരുന്നത്
ഇടവഴിയിലെ
മുള്ള്‌വേലി
കാലിൽ കൊളുത്തുമെന്ന്
ഭയന്നാണ്.
പാതി വഴിയിൽവെച്ച്
തിരിച്ചയച്ചത്
ചെങ്കുത്തായ ഇറക്കം
ധൃതിയിലിറങ്ങാൻ
കഴില്ലെന്നോർത്താണ്,
രാത്രിയിൽ
കൂടെവന്നപ്പോൾ
വരേണ്ടയെന്ന് പറഞ്ഞത്
മുറ്റത്തെ കിണറ്റിനു
പടവില്ലാത്തതിനാലാണ്,
വിരുന്നുവന്നപ്പോൾ
വീട്ടിൽ കിടത്താതിരുന്നത്
തറയിൽ പായ വിരിക്കാൻ
മടിയുള്ളതിനാലാണ്,
മഴയത്തുവന്നപ്പോൾ
കുടനൽകി അയച്ചത്
മേൽക്കൂരയിലെ
ഓട് ഇളകിയതിനാലാണ്,
കാറ്റടിച്ചപ്പോൾ
അഭയം നൽകാതിരുന്നത്
വീടിനു
ഉറപ്പില്ലാത്തതിനാലാണ്,
(ക്ഷമിക്കണം എന്നാണ് എഴുത്തിന് പേരിടാൻ തോന്നിയത്)
💄ഷാജു അത്താണിക്കൽ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...